ON ee Tee ee ee ges ee 
PES ae ae Se 
DE ANTHOLYSI PRODROMUS, 21 
Danco Carotd (cujus forma talis maturat fructus petalis persistentibus), Ros@8 P) yro Malo,™ pluribus 
Caryophylleis,” Dictamno albo,' Thiasy Bursé pastoris. 
h. Regressus Foliorum Perigonialium in Folia Subfloralia vel Folia Vegetationis, [30] 
34. Interdum in 7Zulipd obviam est; inter Dicotyledoneas in Calthé palustri, Anemone 
nemorosé, A. ranunculoide,® A. hortensi ; 64 in Anemone Pulsatillé® folia perigonialia virescunt 
nec diffinduntur in foliorum javoludiatines modum, 
i, Regressus Foliorum Calycinorum in Folia Subfloralia vel Folia Vegetationis. 
35. Hic regressus, quem etiam frondescentiam dicere possumus, frequenter occurrit, saepe cum 
aliis antholysis formis conjunctus, quales sunt disjunctio, apostasis, ete. Exempla, quae aut ipse 
observavi, aut ex scriptis laudatis hausi, inveniuntur in Primuld elatiore™ Convolvulo Sepium ™ 
Gentiané campestri ;® huc pappi in folia vera mutatio in Scorzonerd octangulari®™ et Senecione 
vulgari.© Regressus calycis porro apparet in Campanula” Athamanté Cervaria® multis 
Rosaceis, inprimis Rosé, Ceraso,# Amygdalo,® egregie in Geo rivali,® nec non in Fragarié; [31] 
in Caryophylleis plerumque cum apostasi, in Thlaspi arvenst, cujus sepala persistentia fiunt ; 
in Cheirantho Cheiri et incano. Bracteae Papaveris orientalis bracteati sepala sunt retrograda ; 
Ranunculus denique foliis calycinis virescentibus dissectisque occurrit. 
k. Regressus totius Floris ex Forma Irregulari in Regularem. 
36. Flores normaliter irregulares interdum in antholysim tendentes normales fiunt, et tum 
peloriae dicuntur. Actione naturae magis liberd normae talium floram intimae manifestius appa- 
rent, et ex involutione aliis conditionibus effectA prodeunt, quo regularis cuique flori innata 
structura exhibetur. Evolutio partium normaliter oe qua De Candolle peloriarum 
formationem explicit, non causa ejus sed potius sequela es 
Pelorias invenerunt in Orchide, multis Personatis pall: Labiatis, Viold, Medicagine, 
Aconito, aliis. 
Simillimum formationi peloriarum id est, quod in floribus folia pistillaria, quae numero haud 
respondent ceterorum verticillorum foliis, isomeres fiant, et totius floris regularitatem per- 
ficiant. Campanula, Medicago, Mimosa, Cerasus,® Amygdalus™ Dianthus! multaeque [32] 
aliae plantae hujus abnormitatis regularis exempla offerunt. 
lL Appendix. Integrorum Ortus Florum ex Foliis Pollinaribus mutatis. 
37. Singularis haec evolutio in Alced rosed observari licet. Jam supra vidimus, ex columna 
Staminum novos fieri axes staminibus et ae instructos. Porro in novi hujus pedunculi cacu- 
® Cf. e.g. Tab. TIL fig. 8 7” Tab. V. 
5? Morgenblatt 1829, Nro. 258. Prope Carlsruhe similis | | 7 Tab. FII. fig. 15 et ‘16; Linnaea, I. pag. 454; Weinm, 
arbor fuit (A. Braun) ; ; in amborum floribus simul stamina Phyt. ic. Nro. 294. 
15 externa in carpia erant mutata metamorphosi abnormem 7 Tab. V. fig. 14. 
in modum progrediente. 73 Tab. III. fig. 3. 
: a Zeitung, 1829, pag. 437. = — — Pag om ss 
ore fran Ton. ae 34. 3 einm. Phyt. ic. Nro. 1 
62 Clus. rar. He hist., ne ie a 7% Hoc est Anemone dodecaphylla Krock. Flor. 
Tab. I. fig. 2. : Siles., II. pag. 235, Tab. XX. 
* Weinmann, Phyt. ic. Nro. 123, c. 77 Tab. III. fig. 10 et 15. 
% L. ec. Nro. 839, c. et d. 78 De Cand. Organograp 
 L. c. Nro. % b., et Botan. Zeitg. 1831, pag. 8. 7 De Cand. jard. de Genéve, Tab. XVIII. : 
* Tab. I. fig. 3 % Tab. I. fig. 4, ubi autem quatuor tantum carpia adsunt; 
® Tab. I. fig. 1 alien quingue occurrunt. 
® De Cand. Organogr., Tab. XXXII. fig. 6. % Jager, Missbild., pag. 142. 
