eee ae ee See ee en eek gi wee eee 
DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 23 
40. Speciosum florum virescentium ordinem in Torili Anthrisco™ animadverti; flores ple- 
rumque simul hypogyni fiebant. Antherae mutatae erant in folia petiolata (rarius sessilia, fig. 8) 
rotunda, tetraptera aut plana, interdum incisa (fig. 6 et 8), folia pistillaria disjuncta erant et 
una cum foliis calycinis amplificatione nimid folioram pollinarium repressa, quod si secus [35] 
eveniebat, magna et lata erant (fig. 3), aut angusta et crassa ex margine 2-4 folia, quae 
semina bivoraranh: edebant (fig. 4-5). Etiam in Dauco Carotd et Heracleo Sphondy ylio virescentia 
occurrit. 
Trifolit repentis flores virides saepius observati sunt, quorum Jaeger,% De Candolle” et 
Schimper * icones ederunt. In capite de disjunctione latius de his mutationibus loquemur. 
Rubum calycis foliis petiolatis aculeatis, foliis corollinis viridibus, viridibusque et caudatis 
carpiis Spenner describit.” 
Virescentem Lychnidem silvestrem et Alsinen mediam observavit A. Braun. 
Reseda lutea et R. Phytewma abnormitatibus inveniuntur hue pertinentibus, de axils infra, 
Dictamnus albus™ aliquoties occurrit sepalis et petalis viridibus, staminibus viridibus rube- 
scentibusque, antheris haud dehiscentibus vel in viridia folia tetraptera mutatis; folia pistillaria 
aperta, plerumque expansa. 
Tropaeolum majus interdum cum magis minusve perfectd florum virescentid conspicitur.)”! 
Jaeger sepala vidit disjuncta, petala viridia, petiolata, spatulata vel peltata; stamina plerumque 
abolita; ovarium ampliticatum apice hians; vel stamina mutata in folia viridia, hastata, pistillum 
autem debilitatum, minimum. 
41. Cruciferae saepius flores herbaceos praebent. Tab. IV. fig. 3-20 icones partium [36] 
Erysimi officinalis exhibent. Petala saepe desunt; sepala majora, folia pollinaria plerumque 
magna, viridia, foliis caulinis calycinibusve similia, vel tetraptera, vel paululum tantum mutata, sed 
viridia, sine polline; folia pistillaria saepe desiderantur, vel multipliciter transformata sunt, quae 
infra tractabuntur. Erysimum cheiranthoides™ et E. Barbarea, Alyssum incanum, Peltaria alliacea, 
et Raphanus sativus)® nec non Turritis glabra similem in modum abnormes observati sunt. 
Uredine candidé flores interdum virescunt, quod in Sisymbrio tenuifolio et Thlaspi Bursd pastoris 
vidi. Hesperis matronalis cum floribus plenis herbaceis hic inde in hortis deprehenditur. 
Flores virescentes Ranunculacearum non tam frequentes sunt. Delphinium erassicaule ani- 
madvertit Roeper cum 5 foliis calycinis et 3 pistillaribus petiolatis dentatis, petalis parvis cucul- 
latis, staminibus minus mutatis. Delphinium Ajacis cum plenis floribus viridibus Weinmann? 
depinxit. Aquilegiae vulgaris exemplar Jaeger ™® coluit, cujus folia calycina et corollina (haee 
calcare destituta) virescebant; folia pistillaria aperta, lobata erant. Anemone nemorosa postremo 
‘aii est, in quad omnia folia viridia, dissecta, incisa facta erant.% Quod in Anemone 
00 quoque occurrit. 
3. Dissunctio. [37] 
42. Disjunctio (Trennung) cum apostasi antholysis sensu strictissimo est, solutio foliorum, quae 
in flore unita et conjuncta erant. Hic quoque constat, ut in certis quibusdam casibus id, quod in 
12 Bydragen tot de Nat. boy II. pag. 226. 
103 Bot. Zeitg. 1829, pag. 43 
Wt Richard, Grandriss der Bot., pag. 246. 
* Tab. V. fig. 1-13. 
% Missb, ; pag. 83, fig. 8-10. 
x Qretnograph, 1 Tab. XXVIII. 
fig. 1 
SM f. Pharm 0, J ¥ ‘ VY. fig. 87-97, et 1% Weinmann, Phyt., ic. Nro. 572, a 
Tab. VE, 1-9. eee : 1% Enum. gg pet 45 in noth. 
" pag. 744 17 Phyt., ic. N 
i= Santee & aie Fok Se ies 10k ee V8 Missb., pag. 78, fg 4-7. 
et Seuaiiecare: — I. pag = ais ‘ab, viL 109 De — Organogr., Tab. XXXV. Isis von Oken, 
101 Richard, Grundriss der Bot., pag. 278. Weinmann, _ pag. 100 
pie ds ic. Nro. 753, d. Noy. act. Levp., Vol. X. pag. 811, 19 Weinm., Fiyt, ic. Nro. 122, d.— 
tabula. 
