26 ; DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 
Il. ANTHOLYSES, QUIBUS FLORIS AXIS NECESSARIO MUTATUR. = [42] 
1. APOSTASIS. 
49. Apostasis foliorum floralium (Auseinanderheben), evolutione interfolioram in flore normali 
suppressorum effecta, disjunctionis altior gradus dici potest. Positione in caule obliqua incipit 
apostasis; alter folii margo in verticillo ceterorum locum tenet, alter removetur. Distinguere 
possumus apostasin verticilloram integrorum et apostasin singulorum foliorum; porro apostasin in 
externis et in internis foliis floralibus. Apostasis singulorum folioram et quidem exteriorum multo 
saepius occurrit ; haec folia, caulinis proxima, facilius a flore separantur. 
Exteriorum foliorum floralium apostasis obviam est in Convallari@ majali et Tulipd 
Gesneriand cultis Anagallidis phoeniceae calycem totum a corolla remotum vidi; Veronica 
Chamaedrys apostasi una cum ecblastesi mutatur. Integrum calycem singulaque folia calycina 
apostatica Schimper in Orobanche gracili observavit. Solanwm Lycopersicum ™! et Gentiana cam- 
pestris 2 cum unius sepali apostasi nec non ecblastesi inveniuntur. Torilis Anthrisci totius calycis 
et singulorum sepalorum apostasim depinxi Tab. X. fig. 11 et 12,a. Rosa saepius profert sepalum 
in medio tubo calycino. A. Braun in Hyperico apostasim sepali vidit, nec non in elleboro foetido 
una cum frondescentia; Calthae palustris exempla multa in ejus herbario conspexi cum 
apostasi vel obliquitate singuli folii perigonialis. Dispersionem omnium sepalorum et [43] 
apostasim singulorum verticillorum dimerium in Brassicd oleraced observavi. 
51. Apostasis foliorum floralium internorum saepius obviam est in floribus plenis diaphysim 
incipiens ; inprimis in Julipd, multis Rosaceis, Caryophylleis, Cruciferis, Ranunculaceis*#8 Porro 
invenitur cum vera diaphysi ita, ut in novo axe intima folia floralia attollantur; e.g. folia virescentia 
vel rubescentia ex carpiis staminibusve orta Rosarum ; in Get rivalis exemplo in herbario societ. nat. 
serut. Senkenbergianae nonnulla stamina, quae non mutata esse videntur, in axe continuato collocata 
sunt. Postremo tertius hujus abnormitatis modus is est, quo stamina et pistilla vel pistilla sola in 
axe elongato evehuntur; illud in Geo rivali* hoc in Cerasis,™> Dictamno™ et Cardamine 
observatum est. 
2. Dtapnysis. 
52. Diaphysis (Durchwachsung) continuatione axis floralis per florem efficitur, elongatione 
pedunculi, qui receptaculo terminatus erat, et novorum organorum in eo procreatione. Cum 
ecblastesi confundebatur diaphysis, quamvis jam Géthe in libello de plantarum metamorphosi eas 
stricte distinxisset nominibus Durchwuchs et Ueberwuchs. 
Diaphysis triplici modo fieri potest. 1. Intimae floris partes mutatae attolluntur 
apostasi, amplificantur, novo integumento involvuntur et postremo plus minusve perfectos [44] 
flores secundarios exhibent. Id quod obviam est in Liliaceis, Rosaceis, Caryophylleis, Cruci- 
feris, Ranunculaceis, 2. Folia pistillaria aperiuntur et calycis loco circumdant novum florem, qui 
petalis imperfectis tantum et convolutis significatur, vel plane excultus perficitur ; in Rosaceis, 
Caryophylleis, Rutaceis. 3. Ultimus idemque perfectissimus diaphysis gradus is est, quo in caulis 
fine intra folia pistillaria oritur nova gemma, ex qua, cum axis elongetur, ramus foliosus vel inflo- 
rescentia vel flos evolvitur. Quod inveniebant in Polygoneis, Personatis, Labiatis, Asperifoliis, 
Gentiancis, Compositis, Umbelliferis, Rosaceis, Caryophylleis, Rutaceis, Cruciferis, Ranunculaceis. 
Flos secundarius saepe iterum antholyticus est, praesertim nova laborat diaphysi. 
53. In Phleo pratensi inter disjuncta folia pistillaria perfectum culmum exire vidi. Primus et 
159 Tab. II. fig. 6 et 7. 164 Bot. Zeitg. 1831, pag. 230. 
151 Linnaea, I. 458. 155 Linnaea, V. pag. 175. 
@ ig: 1. 158 L. c., I. . 684. 
153 Jager, Missbild., pag. 132 sqq. 157 Spenner, Fl, Frib., pag. 921 in nota. 
On ars SRS dae ip olds pyle 
