DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 97 
secundus diaphysis modus occurrit in Tulipd ; 8 in Rumice arifolio™ singuli flores, in Anagallide 
phoeniced ® foliosi rami, in Orobanche gracili (Schimper) racemi laete florentes procreverunt ex 
floribus primariis. In Stachye silvaticd *' Schimper novos flores, iterum diaphytos, in Symphyto 
oficinali autem totas inflorescentias ex florum viridium disjunctis foliis pistillaribus provenisse 
vidit; nec non de Gentiand acauli loquens, ex cujus floribus virescentibus turiones foliosi 
protrudebantur, iterum ad eundem certissimum auctorem et diligentissimum sagacissi- [45] 
mumgque observatorem provocandum mihi est.!® 
In HMieracio fallace ramulum dense foliosum ex fructu maturescente evolutum vidi Dia- 
physin Cirsii tricephalodis Cassini ® describit ; stigmata styli viridis foliacea ut bracteae calathidem 
novam includebant; nec minus ipse vidi in Calenduld et Senecione ex singulo flosculo totum 
receptaculum, flosculorum vestigiis notatum, evehi.} 
54. Nonnullae Umbelliferae diaphysi mutantur; Athamanta Cervaria®” et Daucus Carota 
sine alia floris abnormitate ; Torilis Anthriscus® autem cum virescentid, in illis singuli flores, in 
hic plerumque umbellulae vel umbellae oriuntur. In Medicagine lupulind inter tria floris primarii 
carpia secundarium inveni. 
Rosaceae multas multiplicesque diaphyses praebent. In ips Rosd ex tubi calycini fundo 
emergit stipes petala, nonnulla stamina et viridia ex carpiis orta folia proferens ; vel tubus 
calycinus evanescit et axis cum foliis ex staminibus carplisque ortis elongatur, quae supra in novum 
colliguntur florem ;”° vel caulis novum florem completum profert, vel folia vegetationis pinnata, 
pluresque interdum flores; omnes antholysis formae adhuc perlustratae una degen Singu- 
larem abnormitatem Sudous hic nominabo tantum, cum infra latius describatur; 
nempe ad internum tubi calycini marginem orta,!7! id quod diaphysis dici non potest, ined [46] 
quae semper centralis est, ad quam autem fig. 7 transitum ostendere videtur. In Amygdalo 
persicd diaphysis ita fit, ut ex carpiis numero auctis calyx novi floris formetur ; similia in Amygdalo 
humili et Pruno Ceraso™ observantur, sed flos secundarius ibi sessilis hie pedunculo squamoso 
elatus est. Pyra quoque, ex quibus novi flores et fructus gignuntur,” hic nominanda sunt. Rubi 
diaphysin Spenner 14 exponit, et in Geo rivali ea saepius reperitur;'”° folia floris primarii calycina 
saepe frondescunt et in flore secundario petalis mutatis supplentur. 
55. Inter Caryophylleas diaphysis inprimis in Diantho caryophyllo culto occurrit ; interdum 
oriuntur in ovariis inapertis nova alabastra,! vel ovarium apertum constituit novi floris calycem, 
vel = novus flos oritur!’7 et nonnunquam tertius flos ex secundo procrescit. In Silene™® et 
nide Flore cuculit diaphysis invenitur. Cujus vestigia interdum in Caryophyllearum floribus 
2 eee adsunt. 
Diaphysin ter quaterque repetitam Resedae luteae describit Schimper™ orientem antequam 
ovarlum aperiatur. 
Omnes diaphysis modos supra commemoratos Eysenhardt in Dictamno albo obser- [47] 
vavit. 181 
18 Jiiger, Missbild., q T. 595. 172 Jiiger, Missbild., 152. 
7" Bot. Ze Zeitg. 1829, aan eae ae . 13 Bonnet, Rech md sig sur l’usage des feuilles 1754, 
16 Tab. II. fig. 7. Mém. IV. Pl. XXVI. fig. 1-2. 
161 Mag. f. ~—— het Jan., Tab. 1V. fig. 25-28. 174 Fl. Frib., pag. 744. 
12 L. c., fig. 17 %5 Breynii, Exot. cent. I. Tab. LX. Hill, Prolif. Flowers, 
183 Bot. Zeitg. pokey pag. 440. "i IV. Bot. Zeitg. 1831, pag. 230, etc. Ipse quoque eam 
16t Tab. V. fig. 24. saepins vidi. 
165 Journ. de —— Posse LXXXIX. pag. 401. 1%6 Bot. Zeitg. 1829, p. 487. 
% Tab. V. fig. 177 Jiger, Missbild., pag. 144. Weinm., Phyt. ic., Nro. 336, 
WL. ¢., fig i Nertage ete. Hill, Prolif. Pieives, Tab. VI. 
68 L. c., fig. 13 178 Weinm., Phyt. ic., Nro. 680, d. 
© Tab. III. fig. 2. 179 Jager, Missbild., pag. 142. 
0 L.c., fig. 3. 18) Bot. Zeitg. 1829, pag. 438. 
Mt Le, 4. ie 49, 181 Linnaea, I. pag. 584 
