DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 29 
glaucd, compluribus Silenis et Gypsophilis. Plane alia est ecblastesis in Diantho caryophyllo 
hortorum, ex floribus plenis procreantur intra calycem minus mutatum flores secundarii interdum 
longe pedunculati ~ 
In Resedé luted compluries commemorati ex axillis quoque sepalorum flores procrescunt. 
Cruciferas saepius cum gemmis sepalorum non mutatorum vel apostaticorum axillaribus vidi, 
e.g. Brassicam oleraceam,™ Erysimum officinale, Cheiranthum Cheiri ; De Candolle describit 
Cardaminen hirsutam, quae verisimiliter cum Brassicd in Tab. IV. fig. 1 delineat& congruit. [50] 
In Cleome, <Aconito, Delphinio® saepius ecblastesis foliorum calycinorum obser- 
vata est. 
b. Lcblastesis Foliorum Perigonialium. 
58. Flores axillares ex foliis perigonium constituentibus rariores inveniuntur. Sola, quae 
afferre mihi licet, exempla sunt Convallaria majalis, ubi occurrit cum disjunctione et apostasi, et 
Hyacinthus botryoides, cujus formas speciosissimas Alex. Braun prope Monachiam legit; perigonium 
initio non disjunctum in involucri modum flores cingebat secundarios ex axillis protrusos, folia 
genitalia evanuerant, tandem elongabatur axis, folia perigonialia disjungebantur, et ut bracteae 
coeruleae ad basin cujusque pedunculi secundarii collocabantur; tum scapus in racemum termina- 
tur compositum. 
Ex Dicotyledoneis Caltha palustris® et plures Clematides ® hic nominandae sunt. 
ce. Lcblastesis Foliorum Corollinorum. [51] 
59. <A pluribus memoratur auctoribus; in virescentibus Zropaeoli majoris floribus Jaeger et 
Nees von Esenbeck®’ invenerunt gemmas axillares petalorum; quas in Brassicd# Napo diaphyta 
Schimper vidit ; et de eddem antholysi in Erysimo cheiranthoide loquitur Courtois2 
d. cblastesis Foliorum Pollinarium, 
60. Ipse nec hune nec modo dictum proliferationis modum observavi; ni autem fallor, 
Schimper eum in Brassied Napo illé invenit. In scriptis vero semel tantum de hic ecblastesi 
mentio fit; De Candolle® enim narrat, Choisy Genevae reperisse in horto botanico Zosas, quae ad 
internum tubi calycini marginem protulerint alabastra in axillis foliorum pollinarium. Omnia 
autem congruunt indicando, hane observationem similem esse illi, de qua statim loquar, nec huc 
nere. 
e. LEcbhlastesis Foliorum Pistillartum. 
61. Folia pistillaria textura jam foliis calycinis magis sunt affinia, et facilius talem in modum 
in generationis actione mutari videntur, ut in axillis, loco marginum, Sewe proferant. Id quod 
Lysenhardt © invenit in Dictamno albo, nec non ipse vidi in Brassicd oleraced2™ 
8 Githe, Metam. d. Pflanzen, § 105. 
1 Bot. Zeitg. 1829, pag. 439. 
2 Tab. IV. fig. 1 et 2. 
*1 Théorie élémentaire, pag. 122. ae de explicanda 
floris Cruciferarum structura De Candolle ibi col- 
ligit, rei naturae congruunt, flores secundarii certo 
nou procrescebant loco staminum breviorum sed ex axillis 
sepalorum exteriorum ; terea haec Cardamine, uti 
nonnullae cen Cruciferae sa trandra occurrit 
tali _ 
(Schatz, ‘N Nat. lebend. Pflanze, II. pag. 114) et floris 
Papilionacei (Dutrochet in Archiv. ‘in. de Médecine, Juillet 
1831) gtandis nostri Gothii, qui adhuc usque varias scien- 
linas alto suo ingenio illustrat, sententia probatur, 
qua metamorphosis doctrinam nuper multos quidem assecu- 
tam esse dicit asseclas, sed multipliciter etiam perperam 
intelligi, et supra modum finesque extendi (Metam. d. Pf. 
mit Se Nacht. Stuttg. 1831). 
203 Bo itg. 1829, pag. 4 
203 'L, c. et Schultz, Nat. d. leb. Pfl., II. pag. 114. 
A, Braun in litt. 
205 Linnaea, I. 458. _— Fl. Frib., pag. 1030. 
% Bot. Zeitg. 1829, pag. 4 
207 Nov. Act. Leop., Vol. mt pag. 811 
28 Bydragen tot de Nat. Wetensch., Deel II. pag. 226. 
29 Organographie, I. Pee 487. 
29 Lin I. pag. 58 
211 Tab. IV. fig. 2. 
