30 . DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 
Hic quoque illae Rosae #12 commemorandae sint, quae, diaphysi sane propinquae, ecblas- [52] 
tesi tamen ortae esse videntur. Ad internam tubi calycini superficiem (in receptaculo 
excavato) vel in margine hujus tubi intra frondescentia minusve mutata, solum sterilia carpia 
obviam sunt alabastra plus minusve completa; quae, ut magis evolvantur (uti fig. 7 ostendit), fieri 
potest. Non plane intelligo rationem hujus abnormitatis, ipsam autem esse haud dubitandam 
certum est. 
Adduntur quaedam de Inflorescentiis Antholyst Oriundis. 
62. De evolutione inflorescentiarum haud locuturus sum, solum de ortu integrarum inflore- 
scentiarum ex singulorum florum solutione, de processu hujus evolutionis et de discriminibus 
inflorescentiarum inde elucentibus. 
Inflorescentiae plerumque sola ecblastesi (Hyacinthus, Convallaria, Brassica, Tab. IV. fig. 2) ex 
floribus oriuntur; quae diaphysi evolvuntur paene liberae sunt a floribus primariis (Hrysimum, 
Tab. IV. fig. 6-7); sed etiam ecblastesi cum diaphysi fieri possunt inflorescentiae (Athamanta, 
Tab. V. fig. 21, Medicago). Plurimae inter has inflorescentias racemosae? sunt sive centripetales 
sive tales, quae legibus de cujusvis gemmnae et rami et floris evolutione communibus obtemperant, 
et extrinsecus introrsum sive ab imo ad summum evolvuntur. Inflorescentiae cymosae sive centri- 
fugales tum solum fieri possunt, si flos primarius (vel secundarius diaphysi ortus) plus minusve 
completus remanet, ut inflorescentiae centrum referre possit (Gentiana, Tab. L. fig. 1, Caryophylleae 
multae, nec non certo quodam sensu Convolvulus, Tab. I. fig. 3), si igitur pauca tantum folia 
floralia et quidem calycina axillares proferunt flores (quod sane fit in normali horum [53] 
foliorum successione centripetali) interdum eundem in modum mutatos, nec flos primarius 
plane tollitur. 
Praeter exempla modo nominata ex plantis prius descriptis complura huc pertinent. 
COMBINATIONES ANTHOLYSIUM. 
63. Postquam brevissime in antholysium formas inquisivimus, iterum dicendum est, omnes, 
quas distinguimus, formas ejusdem tantum processus significationem esse, metamorphosis nempe 
retrogradae in flore apparentis; frequenter igitur, interdum etiam necessarie, conjunctas inveniri. 
Quam conjunctionem vocamus combinationem, si unicum efficit adspectum, complicationem, si 
plures antholysis formae in diversis floris organis et sine necessario connexu apparent. Saepe 
vero combinationem et complicationem accurate distinguere nequimus, ambas igitur conjunctas 
percensebimus. 
1. COoMBINATIONES ANTHOLYSIUM CUM ALIIS FLORIS ABNORMITATIBUS. 
64. 1. Combinatio cum metamorphosi abnormi progrediente saepius occurrit; certum aliquod 
organon medium et quasi centrale constituitur, cui quae antecedunt, metamorphosi progrediente, 
rotrograda autem quae sequuntur similia fiunt; ita interdum corolla se habet, e.g. in Primula 
elatiore, Brassicé Napo, Alced rosed. Modo coutrario alia folia calycina petaloidea fiunt, alia 
frondescentia,?* vel petala in sepala, stamina vero mutantur in carpia2” ete. 
2. Combinationes cum formationibus impeditis frequentes sunt, quod supra exposui- [54] 
mus; inprimis regressus, sed apostasis#46 quoque nec non diaphysis27 et ecblastesis?'8 una 
cum illis inveniuntur. 
212 Tab, ITI. fig. 4-7. 217 Scabiosa columbaria Hb, soc. Senken 
213 Roper, de Inflorescentiis in Linnaed, I., pag. 433. 218 Campanula, Tab. III. fig. 15 et 16, : Tyacinthus mon- 
214 Rosa; Tab. ITI. fig. 3. strosus, Hieracium fallax, Coreopsis Ser ibuaiitlee Plantago, 
215 Pyrus Malus, ef. supra, 33. Dianthus, ete. 
216 Lilium candidum ; vide hoc uti exempla sequentia inter 
formationes impeditas. 
ny TH pea 
