34 DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 
quorum partes s. folia ejusdem dignitatis, simul orta, eundemque in modum evoluta sint, nusquam 
inveniri ostendit ; etiam in illis, in quibus ne aestivatio quidem certiores nos facere possit (aestivatio 
inprimis valvata, contorta, aliae), in quibus vel connatae sint partes, folia non simul, sed in 
certa quidam formata esse successione ; quin aestivationem interdum in falsam nos ducere [62] 
viam confirmat; e. g. lateralia Cruciferarum sepala, quae cum facilius regressu, apostasi et 
ecblastesi mutentur, inferiora sunt et priora, in aestivatione interiora videntur. Complura alia 
- hujusmodi exempla inveniuntur. 
Praeterea ex antholysi discimus successionem acoehtticente: diversorum enim graduum folia 
plerumque non eidem ratione neque in eodem ordine collocantur; sed in successione et ordine non 
minus ac in forma et evolutione foliorum per distinctiores procedit natura gradus.237 
78. Pauca quaedam de antholysis dignitate dixi; sed et ad universam biologiam atque physio- 
logiam maximi esse potest momenti, et multorum peculiarium organorum naturam explicandi nobis 
praebet facultatem. Quae autem indagationes, cum illae in philosophiam, hae vero in organo- 
graphiam magis quam in doctrinam de abnormitatibus has ipsas contemplantem pertineant, hic 
nimis longe nos abducerent. 
APPENDIX. [63 ] 
LYSIS INFLORESCENTIARUM, ANTHESMOLYSIS. 
79. Inflorescentiae (anthesmi, av@ecpot) integrum quoddam et unum esse apparent, et saepe 
simillimae sunt ipsis floribus ; ita ut Compositarum capitula nominata sunt flores compositi, nec non 
adhuc Huphorbiarum inflorescentias nonnulli putant esse flores simplices. Vel magis in abnormi- 
tatibus inflorescentiarum similitudo elucet ; et anthesmolysim cum antholysi mutatis mutandis 
prorsus fere congruentem distinguimus. 
I. METAMORPHOSIS RETROGRADA FOLIORUM SUBFLORALIUM VEL SINGULORUM 
FLORUM, CUI CERTUS QUIDAM AD INFLORESCENTIAM EST RESPECTUS. 
1. Motatio FLorum CEeNnTRALIUM IN Formas FLoripus PERIPHERICIS SIMILES. . 
80. Haec metamorphosis plerumque amplificationem, saepe quoque irregularitatem corollae 
efficit, quarum sequelam, internorum verticilloram commutationem, jam supra (19) descripsimus. 
Exemplo sunt Viburnum Opulus, Hydrangea hortensis, Scabiosa arvensis; inprimis autem multae 
Compositae radiatae, inter quas singularem adspectum praebet Calendula officinalis, cujus flosculi 
discoidei periphericis eo quoque similes fiunt, quod semina maturant. 
2. Motatio Frorum PERIPHERICORUM IN INFLORESCENTIAS. [64] 
81. Qui transitus pluribus antholysis modis efficitur, qué de re ef. 62. Antholysis florum 
periphericorum efficit anthesmolysim, cum certéi quidam ratione mutet totius inflorescentiae 
habitum. Non cognosci nequit talis mutatio, ubi vestigia antholysis remanebant, quibus autem 
absentibus ab abnormitate (87) descriptd distingui non potest. Exempla inter Umbelliferas, Com- 
positas,* alias invenimus. 
3. FRONDESCENTIA FoLionUM SuBFLORALIUM ; EvoLUTIO EORUM UBI IN StatTu NoRMALI DESUNT. 
82. Haec abnormitas cum virescentid uti modo dictae anthesmolysis formae cum regressu 
compararl possunt; et folia subfloralia, quae calyces finguut exteriores vel involucra, plane eodem 
modo mutantur, quo calyces ipsi. 
237 Cf. tractatum saepius landatum auctore Alex. Braun in Nov. Act. Leop., Bigs XV. 1. Ordnung der Schuppen an 
Tannzapfen, in compluribus locis, 238 Tab. V. fig. 22. 
