DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 85 
Quae virescentia frequenter occurrit, cum folia subfloralia vegetationis foliis maxime sint 
affinia. Avroideae exempla proferunt, nec non Gramineae et Junceae, quae hic metamorphosi 
formam acquirunt interdum viviparam dictam. In £uphorbiis semper disjunctio una apparet. 
Plantago saepe invenitur cum bractearum frondescentid (varietas phyllostachya) ; folia involucralia 
frondescentia conspiciuntur in Convolvulo?® in Scabiosd, in qui etiam virescentia palearum et 
calycum exteriorum obviam est. Compositarum folia involucralia saepe frondescunt, interdum 
paleae quoque, quae etiam apparent in receptaculis normaliter nudis, e. g. in Hieracio, Pyrethro, 
Coreopside. Eadem in Umbelliferis reperiuntur. In Tilid vidi intra paniculam bracteas iis, quibus 
tota suffulta est inflorescentia, similes. In Cruciferis, e. g. Brassicd et Cheirantho, saepe in corymbo 
apparent folia subfloralia. 
4. Dissunctio FotionruM SUBFLORALIUM. [65] 
83. Quae disjunctio rara est, cum involucra gamomeria ipsa minime sint frequentia. Sola 
Euphorbiarum exempla mihi innotuerunt. Involucri (calycis Z.) laciniae amplificantur, glandulae 
(petala Z.) disjunguntur, postremo folia libera, margine glandulis s. callosis intumescentiis instructa 
inveniuntur. Réper hunc processum in Enumerations Euphorliarum optime exposuit, pluresque 
addidit icones. 
IJ. METAMORPHOSIS RETROGRADA INFLORESCENTIARUM, AXE 
NECESSARIE MUTATO. 
1. AposTasis FoLionuUM SUBFLORALIUM EORUMVE PRODUCTORUM. 
84. Apostasim glumarum insignem observavi in Lolio perenni. In Euphorbia apostasis 
foliorum involucralium disjunctorum interdum occurrit; Convolvulum Sepium, vide Tab. I. fig. 3. 
Inter Compositas saepius obviam est; vidi in Zeontodonte, Wedelid perfoliaté, aliis. Capitulum 
primarium Eryngii interdum praebet folis involucralia cum floribus nonnullis apostatica ; eximias 
vidi umbellulas apostaticas in Athamanté Cervaria. 
2. DIAPHYSIS INFLORESCENTIARUM. 
85. Eodem modo, quo axis in flore terminatus est, caulis plerumque in inflorescentiis, in illis 
quoque, quae flore centrali non terminantur (in inflorescentiis racemosis), finitur. Interdum autem 
in modum abnormem elongatur, et meta superata iterum folia vegetationis profert et folia subfloralia 
nec non flores ipsos. 
In Tritico repente culmi ex spiculis florentibus proveniebant ; ex Pini Laricis strobilis 
interdum rami foliosi2 Ex inflorescentiae centro in Euphorbia palustri Réper*! novum [66] 
involucrum solos flores masculos includens emergere vidit; et ex Primulae umbelli interdum 
altera procrescit. Diaphyses ipsas capitulorum in Compositis non animadverti, vestigium autem 
hujus anthesmolysis me in Spilanthe oleraced* vidisse puto. Umbelliferae saepe umbellas diaphytas 
ostendunt, rarius diaphytas umbellulas. Nec non ramulum foliosum in Coronillé varia e centro 
umbellae provenientem observavi. 
3. EcBLASTESIS FotioruM SUBFLORALIUM NORMALITER STERILIUM. 
86. Euphorbia interdum ex axillis foliorum involucralium apostaticorum ramos profert. Flores 
axillares ex foliis involucralibus Convolvuli Sepium,* nec non ex squamis calycinis Dianthi 
caryophyllt provenientes saepius inveni. In foliorum subfloralium verticillo nonnunquam in 
alvacearum praesertim cultis speciebus flores axillares observantur.“4 Haud rari sunt in foliis 
involucralibus Anemonarum. 
9 Tab. I. fig. 3. 242 Tab. V. fig. 29. 
*° De Candolle Orga Ala XXXVI. fig. 3. 43 Tab. I. fig. 3. 
1 Enum. Ew Euphorb., ety * 244 Spenner, Fl. Friburg., pag. 883. 
