56 DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 
4. ProcreatTio PropucTroruM AXILLARIUM MaJorum Loco MINORUM EX FOoLioruM 
SUBFLORALIUM AXILLIS. 
87. Haud ubique hance abnormitatem mera ecblastesi explicare possumus ; gemmae 
axillares, sane minores quidem, jam in statu normali aderant, quae saepe (vide supra) [67] 
antholysi in ramos foliosos integrasve inflorescentias mutantur; plerumque autem nova haec 
proles jam ab initio ad majorem evolutionem destinata, nec serius metamorphosi retrogradd 
amplificata esse videtur. 
In Gramineis saepe ex axillis bractearum novae spiculae proveniunt loco singulorum florum ; 
id quod magni momenti est in Lolio, cum hic metamorphosi T'ritico, Festucae aliisque Graminearwm 
generibus simillimum fiat. Interdum gramina ex bractearum axillis gemmas foliiferas proferunt, 
quo vivipara fiunt. Alia exempla praebent Hyacinthus et Strelitzia. In Plantagine lanceolaté 
sessilia, rarins quoque pedunculata capitula ad basin, nonnunquam in apice capituli primarii pro- 
crescunt. Dipsacus et complures Scabiosae similes abnormitates (quo proliferae vel viviparae 
dicuntur) ostendunt. Eodem modo multae Compositae se habent; Senecio, Bellis, Anthemis, 
Coreopsis, Calendula, Hieractum, Lactuca aliae proliferae inveniuntur. Affinis est etiam Umbellife- 
rarum proliferatio, e. g. in Eryngio, Bupleuro, Apio, Aethusd, Sio, Athamantd, Peucedano, Heracleo, 
Pastinacd, Laserpitio, etc. Postremo Sanguisorbam non possum non nominare. 
88. Anthesmolyses efdem ratione inque iisdem locis proveniunt ac antholyses, nec non lisdem 
efficiuntur causis. De iis, quae ad melius intelligendam historiam plantarum derivari possint ex 
anthesmolysibus, multa dicenda sint. Pauca aliis locis sunt memorata; plura praetermitto, cum 
florum metamorphosim retrogradam exhibens similitudinem tantum in mutandis inflore- 
scentiis indicaturus essem. Quae quoad vires effecisse mihi videor, itaque dissertationem [68] 
hance, primitias meas et tironis quasi rudimentum, benevolo trado lectori scientiam colenti. 
EXPLICATIO TABULARUM. 
TABULA L 
Fig. 1. GENTIANA CAMPESTRIS cum apostasi et ecblastesi sepali externi, ceteris tribus sepalis amplificatis. 
Fig. 2. ANEMONE RANUNCULOIDES, in cujus involucro 4phyllo flos 5folius primo folio frondescente sedet, ex cujus 
centro completus flos secundarius procrescit. 
Fig. 3. ConvotvuLus Sepium cum frondescentié et ecblastesi amborum f. subfloralium, altero apostatico, et cum 
frondescentibus duobus exterioribus calycis 6meris foliis, 
Fig. 4-5. AmyapaLus Persica aucto carpiorum numero, tribus disjunctis et margine altero frondescentibus. Fig. 5. 
Sectio transversali 
Fig. 6-7. AucEa RosEA. Fig. 6. Sectio verticalis floris pleni, in cujus column4 androecea alabastra completa, 
uorum alteram dissectum est, apparent. Fig. 7. Pars columnae alius floris, in qué carpiorum 
ertic 
Fig. 8-10. Aacat ARVENSIS PHOENICEA cum floribus virescentibus, Fig. 8. Virescentia incipiens ; f. corollinis 
meribus, margine purpurascentibus, uno ex floribus Gmeri. Fig. 9. Flos virescens, petalis plane 
pO post ipsam anthesin vegetis atque amplificatis, Fig. 10, Flos similis in anthesi ; adhuc 
stamina conspiciuntur. 
TABULA II. 
Fig. 1-7. ANAGALLIS ARVENSIS PHOENICEA. Fig. 1. Flos virescens diu post anthesin, capsula amplificata ; ea, quae 
continebat, fig. 2 depicta sunt ovula mutata, quorum nonnulla fig. 3-5 octies aucta apparent. 
Fig. 6. Flos virescens calyce apostatico. 
Fig. 7. Flos virescens diaphytus, calyce apostatico, petalis minimis colore rosaceo, vel frondescentibus. 
Fig. 8-18. GILIA GLOMERIFLORA. Fig. 8. Flos virescens coroll4 minima, ovario multum amplificato. 
feet Sern nn 
disepiibaet ed Sn ony, eh Os 
