DE ANTHOLYSI PRODROMUS. 33 
diversa organa omnia plantarum; docet, quam inane sit multorum botanicorum omnia, quae vel 
minimum discrimen praebeant, discernendi studium, cum indicet vanas esse tales differentias, et 
termonomaniam hance (monomania appellari possit, monomania quae in infinitam multitudinem 
discerptionemque tendit) accuratiori indagationi nocere, eamque impedire, nec non ipsi botanicae 
describenti plus damui afferre quam utilitatis, Quo autem minime dicimus, omnes esse delendas 
differentias, immo, dum cuncta folia ejusdem rationis organa esse cognoscimus, distinguimus gradus 
ab ipsd natura evolutione saltuatim progrediente effectos et manifestatos, 
73. Antholysis igitur praesertim foliaceam omnium organoraum vegetabilium naturam palam 
facit. Involucra, calyces, corollas, quas monophylla, monosepalos, monopetalas dixerant, gamomeria 
esse docet, i.e. ex multis constituta foliis conjunctis, quae ne ejusdem quidem sint dignitatis 
(vide 77). Singula harum partium gamomeriuin folia distinguere et cognoscere docet, quamvis 
sint occulta ; ostendit, ut unum tantum sed mirabile afferam exemplum, partes, quas Linné in 
Luphorbiis vocaverat folia corollina, nonnisi glandulas esse marginales foliorum involucralium, 
quarum binae in rotundas vel lunatas partes commissurales sint connexae, cum foliorum 
summae partes in minimas contrahantur lacinias, inferiores autem efforment tubum sic [60] 
dictum calycinum (cf. 83). 
74, Stamina esse folia ex antholysis studio luculenter apparet; nec non in lucem ponitur 
antherarum formatio; foliis enim constituuntur convolutis et efformantibus infundibulum, cujus 
oris anguli deprimuntur, cum commissura marginum cum costa folii median& concrescat, et efficiunt 
rimas thecarum ; pollen autem in superficie folii internd secernitur.* Quae 2. Brown de structura 
staminum dixit, haud multum absunt ab hic sententia, quam debemus perscrutationibus novissimis 
A. Braun. Quam autem Roeper in Enumeratione Euphorbiarum (pag. 46 in nota) protulit opinionem, 
stamina esse inflata folia, parenchymate in pollen mutato, antholysis certe non confirmare videtur. 
5. Pistillorum rationem antholysis non minus patefacit. Demonstrat unum (Leguminosae) vel 
plura folia (Papaveraceae) hic involuta et connata esse, facie superiore introrsum versa, et clausam 
cavitatem, saepe in plura loculamenta divisam, efformare; et in suturis commissuras plerumque tu- 
mescentes, quas vocant placentas, efficere, ex quibus novae formationes, ovula nempe, procreentur. 
Discimus fructuum dehiscentium (e. g. capsularum) folia plerumque non in margine sejungi 
ad dispergenda semina, sed saepius ad costam medianam, quae in evolutionis processu a margini- 
bus conjunctis dignitate et gravitate superabatur; valvas igitur fructuum non singulis foliis 
pistillaribus, sed binis dimidiis foliis constitui. 
Cognoscimus dissepimenta effici foliorum pistillarium partibus plerumque marginalibus, [61] 
quae nunc in medio ovario placentas constituunt diversas (e. g. Solaneae) vel in unam 
(placentam centralem) connatas (e. g. Caryophylleae) ; nunc autem ad internam ovaril superficiem 
placentas formantes in medium extenduntur et ita septa effingunt (Cruciferae). Sunt autem plantae 
(Labiatae et Asperifoliae), in quibus non solum per dissepimenta separatio, sed perfecta quoque 
divisio perficiatur medio folio constricto, quae formatio antholysi solvitur, et in vera oculisque 
manifesta disponitur folia pistillaria. 
Simili ratione antholysis certiores nos facit de natura seminum sic dictoram nudorum, quae 
dimidio (Labiatae, Asperifoliae) vel uno (multae Rosaceae, Ranunculaceae), saepe quoque duobus 
(Gramineae, Compositae) includuntur foliis pistillaribus. ; 
6. Denique in obscuram ovulorum naturam nos inspicere sinit antholysis. Ovula apparent 
Semmae altioris gradus, quae ut evolvantur, sola fecundatione polline effecta fieri potest. Ovulorum 
tegumenta folia sunt, funiculus autem umbilicalis axis, qui evolutione inversa, extrorsum nempe directa 
(in floribus virescentibus), rever in modum caulis folioramque viridium commutantur (cf. 44). 
77. Antholysis porro successionem foliorum cognoscere nos docet. Veros verticillos i. e. tales, 
°8 A. Braun in litt. Cf. Tab. V. fig. 10. Speramus fore ut plura de spectatissim& hie detectione ejus auctor mox in 
publicum prodat. 
5 
