COMMELINACEÆ (AUCT. C. B. CLARKE). 117 
rarius dorsale hilo opposita (in Cyanotide in apice seminis superioris, 
in basi seminis inferioris sita); embryostegá (sæpius conspicuâ) 
depresso-conicá tecta. Embryo parvus, breviter cylindricus; basi 
embryostegæ appositus neque intra albumen inclusus, ab hilo semper 
remotus; in seminibus cylindricis quoad axim fructüs horizontalis 
quoad hilum oblique transversus, in seminibus angulosis hilo sspe 
suboppositus, in Cyanotide axi fructûs subparallelus. Albumen dense 
farinaceum vel fere oleagineum. 
Herbie, perennes vel annuæ; in stagnis vigentes, virides plus minus 
succulentæ (preter Cartonema), basi ssepe procumbentes aut radi- 
cantes. Folia alterna, integra, ovata lanceolata aut linearia, longitu- 
dinaliter striata, interdum transversim striatula ; basi vaginantia aut 
amplexicaulia, radicibus ramis pedunculisve haud raro bases vagina- 
rum perforantibus. Inflorescentia centripeta; paniculata, umbellata, 
racemosa, capitata, axillaris aut solitaria. Bracteæ parvæ aut magnæ, 
siepe spathaceæ umbellulas racemulosve fere includentes. Bracteola 
ad basim cujusque pedicelli unica, parva vel flore longior, rarissime 
deficiens. Flores hermaphroditi, aut in inflorescentiis multifloris flores 
plures vel plurimi masculi. 
Species 307, in locis calidis ubique sparsæ. Ex his 30, præsertim in 
generibus Cyanotide et Dichorisandra, characteribus indumenti folio- 
rumque stabilitee, verosimiliter olim rescindentur; ali: 30, prsesertim 
ex Africa Tropica, forsan invenientur. 
Ordo admodum naturalis, genus nullum dubium præbens. Flagel- 
laria embryone intra albumen incluso et floribus symmetricis exclu- 
ditur, 
Flores plus minus irregulares secundi. Carpellum dorsale ventralibus 
minus est, aut saltem stylus declinatus videtur. Perianthii verticillus 
exterior fere semper herbaceus, cum verticillo interiore (semper peta- 
loideo) regulariter alternat, ideoque hoc loco calyx nominatur. Sepa- 
lum unum omnino exterius a Kunthio posterum a Wightio anticum 
dicitur; in speciebus grandifloris quas viventes inspexi posterum vide- 
tur; sed in plurimis speciebus flores parvi, infiorescentia irregularis, 
pedicellus tortus, ideoque floris situs obscurior est; ex Eichler Blu- 
mendiagr, 141, sepalum exterius neque antieum neque posterum sed 
obliquum est. Utcunque res erit, unum sepalum, in omnibus speciebus 
"Jus Ordinis, in præfloratione omnino exterius est, et in hoc loco 
*epalum exterius ; carpellum huic. antepositum dorsale nominatur. 
Ordo Generum ordinem Kunthii proxime sequitur: genera nova 
Hasskarlii quanquam generibus antiquorum sspe melius circum- 
“ripta, loco sectionum pro parte accepta sunt. 
