<■> 



71 — 



19. admiserunt duo: Schimndrai)i (cuin Spkaerostem- 

 mate et Maximoiviczia) et Kachnram: carpellis in toro 

 elongato tenui spicatis in priore, et in toro globoso 

 sessilibus in secundo commode distinguendas. Cui sen- 

 tentiae cl. vv. accedens, equidem monendum habeo, 

 Spliacyosttmma japonicum S. et Z. (Fl. Jap. fam. nat. 

 II. 188), A. Gray (Bot. of Japan, 380) multo serius 

 edituni esse quam Kadsnrcmi cliinensem , Turcz. 

 (Enum. Chin. Nr. 14. in Bull. Mosc. 1837. X. Nr. 7.) 

 cui b. Ruprecht jam Novembri 1856 (cf. Bull. de 

 la cl. phys. math, de FAcad. de St. Petersb. XV. 1857. 

 p. 142. c.t. analyt., et p. 259.) Maximoivicziae genus 

 superstruxit, et imo serius quam in opere meo: Pri- 

 mitiae fl. Amurensis, ubi primum deUneata est, typis 

 excuso Febr. 1859 (conf. ad calcem operis p. 504), 

 conventui academico exhibito 29 Januarii 1858. (cf. 

 Mem. pres. a TAcad. d. sc. de St. Petersb. p. divers 

 savants, t. IX. in titulo florae meae), quum e contra 

 opus cl. A. Gray, On the botany of Japan, in lucem 

 prodiit Aprili 1859, litterae vero ad calcem operis 

 de Salicibus ab Anderson scriptae Februario 1859 

 Hohniae signatae sunt, totum denique opus conventui 

 propositum est Decembri 1858 et Januario 1859. 

 Quibus expositis clarum fit, plantam de qua agitur 

 ScMzandram chinensem (Baill. 1. c. 148. in nota) 

 appellaudam, nomen Schimndrae Hanceanae, Baill. 

 (1. c. 150. nota 3) autem, quia Kadsurae genus ser- 

 vandum existimamus, ad K. chinensem, Hce. reducen- 

 dum esse. 



Observ. 2. Trochodendron longifolitmi, m., indica- 

 tum in Ind. sem. h. Petrop. 1865. p. 34, sed non 

 descriptum, est Tr. aralioides, S. Z. ^. longifoliim, m., 



