— 166 — 



3. P. spectahilis, Ait. — Sieb. Ziicc. 1. c. — Miq. 

 Prol. 228. — C. Koch., Dendrol. I. 209.— Malusflo- 

 ribunda, Sieb. in V. Htte. Fl. d. serres XV. 161. t. 

 1585. •— P. baccata, Thbg. Fl. Jap. 207. — Sieb. 

 Syn. n. 351. 



Hab. sponte, iit dicunt, in CMna, unde yidi e China 

 boreali (Fortune! J\§ 9. 1846) eandem formam parvi- 

 floram, quara Siebold M. floribundam appellavit, circa 

 Pekin! frequens colitur forma grandiflora, etiam in 

 Europam jamdiu introducta. In Japonia tantum cul- 

 tam vidi in Yedo et Nagasaki et quidem parvifloram. 



Jap. kaido. Pomum vix edule (Siebold). 



Foliis sub anthesi totis glabris subglauco-viridibus, 

 floribus carneis, calyce persistente a sequentibus, pe- 

 dicellis elongatis, stylis basi villosis, petalorum colore 

 nec non foliis glabris a P. Malo ^. tomentosa facile di- 

 stincta. 



4. P. baccata L. et Aut. fl. Ptossicarum. 



Hab. in Sibiria baicalensi, transbaicalensi et Dahii' 

 ria, Mandshuria tota, CMna boreali et Himalaya tota 



Varietates distinguendae tres, inter se formis in- 

 termediis conjunctae: 



a. sibirica: glabra, foliis vulgo, flore et pomo glo- 

 boso atrorubro semper minoribus. 



Occurrit in Sibiriae regionibus supra laudatis et 

 Mandshuria continentali, hic (ad Usuri superiorem) 

 tamen formae obviam veniunt tomento foliorum majo- 

 rum et calycis floreque nonnihil majore ad sequentem 

 appropinquantes. 



^. mandshurica: juventute ad folia subtus petiolos- 

 que tomentosula, rarius glabra, tomento saepius per- 

 sistente, foliis majoribus, flore fructuque triente ma- 



