— 220 — 



Species loco crescendi et habitu mirabilis, inter 



• Grossularia sane unica foliis ad apices ramorum con- 



o^M_<5 , L gestis amplis floreque subrotato instructa et hisce si- 



jub^ v gnis magis ad Nigra {B. procumhens v. gr.) accedens, 



quam ad Grossularia. Ad hoc subgenus tamen sine du- 



bio pertinet ob flores singulos ebracteolatos, pedicellos 



cum flore non articulatos, antherae parietes tenues 



et apicem connectivi callo minuto solido nec pervio 



instructum. 



Folia firme membranacea, 4-6 centim. lata et 

 longa vel latiora. Calyx diametro 15 millim. lutescen- 

 tivirens, petala albida. Bacca pro subgenere parva, 

 magnitudine R. ruhri, vix 10 mill. longitudine attin- 

 gens, vulgo brevior, subglobosa. 



Subgen. Bibesia DC. 



Frutices inermes vel rarissime aculeati, aculeis 

 infraaxillaribus pauUo tantum quam sparsi (dum ad- 

 sunt) validioribus. Pubes varia. Racemi multiflori pe- 

 dicellis abbreviatis cum flore articulatis ibique bi- 

 bracteolatis (in B. fascimlato pedunculus brevissimus). 

 Bracteolae mox conspicuae mox minutae et tunc saepe 

 obsoletae , rarissime omnino deficientes , vulgo ante 

 fructum deciduae, saepe tamen persistentes. Recepta- 

 culum pelviforme, campanulatum vel rarius cylindri- 

 cum. Sepala et petala patentia, rarius reflexa. Geni- 

 talia sepalis saepissime breviora. Stylus vulgo crassus, 

 integer, fissus vel partitus. Ovarii apex in nonnullis 

 convexus. — Flores saepius parvuli, baccae vulgo gio- 

 bosae. ^ . „. 



Senes a. Nigva. 



Frutices saepe ampli, inermes, resinoso-odori. Folia 

 e gemmis propriis ad apices ramorum disposita, ma- 



