— 230 — 



13. i?. petrneum AYulf. in Jacq. Miscell. II. 36. 



(Vj^^k.j^^Led. Fl. Ross. II. 198 c. syn. — R. Biebersteinn 



^ ' Berl. in DC. Prodr. III. 282. — R. atropurpureiim 



C. A. Mey. in Ledeb. Fl. Alt. I. 268. — i?. triste 



Turcz. Fl. Baic. Dali. I. 444. - non Pallas. 



A R. ruhro L. saepe simillimo tute distinguendum 

 tantum stylo basi late conico neque cylindrico. Om- 

 nia cetera signa ad dignoscendas lias duas species 

 adducta interdum fallacia inveuiuntur, v. gr. foliorum 

 lobi in R. iietraeo acuti vel acuminati tales rarius ob- 

 viam veniunt etiam in it. ruhro^ sepala R petraei ci- 

 liata variant rarius (in Germania, Altai) haud ciliata, 

 suberecta sunt in R. petraeo, patentia mJl. rubro.sed 

 post anthesin etiam in hoc eriguntur, receptaculum 

 subcampanulatuni R. petraei, pelviforme R. rubri post 

 anthesiu posterioris difficilliiue quoad formam eru- 

 endum, denique flores purpurascentes racerais elonga- 

 tis inveniuntur in R. petraeo non raro etiam subviri- 

 duli racemis iion longioribus quam in R. ruhro. Racemi 

 erecti occurrunt frequentiores in utroque. — Commode 

 igitur utraque species statim diguoscenda tantum in 

 -Oermania, ubi hic R. ruhrum sativum illic R. pe- 

 traeum typicum crescit, in Asia autem utrumque tara 

 variabile, ut formae nonnullae utriusque sibi invicem 

 simillimae sint. 



Reichenbach Fl. excurs II. 562. R. pctraeum 

 coUocat in sectione Botryocarpi Kze, cui adscribit 

 ovarii apicem exsertum, sed styli basis conica non 

 est ovarii apex, quia farcta ncque cava est ovulisque 

 caret. 



Formae R. pctraei sequcntibus varictatibus subsu- 

 niondac: 



