— 262 — 



tro tamen fere duplo brevioribus, patentibus, tenuio- 

 ribus (planta pekinensis), pubes foliorum etiam eo di- 

 stinctior et densior fit, quo fructus longius hispidi sunt. 

 Radicis fibrae purpureae humectatae chartam tingunt 

 non solum in G. miltorJiko, sed etiam in G. tracliy- 

 sper^no, G. gracili aliisque. Caulis ab initio vel in steri- 

 lioribus gracilis, subsimplex (ita a Bunge descriptus, 

 qui tautum plantam vernalem vidit), postea ramosior 

 et robustior, semper tamen planta tenella. 



7. G. asprelhim Michx. Fl. bor. am. I. 78. — G. 

 davuricum Turcz. Fl. Baic. dah. I. 530. — Maxim. 

 Fl. Amur. 140. 



a. typicum: fructu hispido. Huc forsan; Soo bokf. 

 11. 61., supra cum dubio ad G. triflorum ductum ob 

 inflorescentiam axillarem, sed fructus potius G. asprelli^ 

 quod etiam florere incipit ex axillis. 



Hab. in Nippon: circa Yokohama frequens, a Junio 

 adOctobremfl. etfrf.,Yokoska(Savatier!); re^o; circa 

 Hakodate in fruticetis graminosis frequens; in Man- 

 dskuria orientali; Sihiria orientali ad Majam fluvium, 

 nec non in America boreali. 



Planta asiatica nullo puncto ab americana differt, 

 quoad variationes ejus confer Maxim. 1. c. 



p. davuricum: fructu glabro. 



Hab. in Mandsliuria tota frequens, nec non in Da- 

 huria et Sihiria orientali ad Majam. 



Praeter fructus glabritiem a praecedente non distin- 

 guendum. Yersus limites suas occidentales tenerius et 

 minus ramosum fit, floribus brevius j^aniculatis vel pas- 

 sim omnibus axillaribus , sed rite evolutum formae 

 typicae paniculam ditissimam omnino aemulat. 



