— 264 — 



quibus signis inter omnia Galia excellit, etsi facie sa- 

 tis ad G. ohovatum accedit. Folia petiolata RuUarum, 

 sed characteres florales certe Galiorum. Stipularum 

 indoles theoriam de verticillis foliorum Galii enuntia- 

 tam optime confirmat. 



Plantula spithamaea, tenera. Foliorura infimorum 

 lamina 5 mill., superiorum ad 3 cent. longa. Flos 2 

 mill. longus. 



10. G. horeale L. — Herder. PI. Radd. Monop. 

 28. 



Hab. late difFusum per totam Sibiriam, MandsJiu- 

 riam et MongoUam , quam centralem tam occidentalem 

 (Przewalski legit formam fructu hispido in betuletis 

 montium In-schan ad fl. Hoang-ho superiorem). 

 Var. latifolia Turcz. 



Hab. in Sihiria orientali, Dahuria et Mandshuria. 



Var. Jcamtschatica Maxim. Fl. Amur. 141. — G. 



ruUoides Ledeb. FI. Ross. H. 410. quoad pl. sibiricam. 



Hab. in KamtscJiatJca , SacJialino et MandsJiuria 

 orientali, nec non rarius in Sihiria orientali et al- 

 (yH^>~M, ' taica. 



p -1 yS"^ Simillima G. ruUoidi L., at omnibus partibus mi- 

 nor et fructus non vesiculoso-inflatus. 



Var. japonica: foliis trinerviis margine et parce 

 subtus ad costam antrorsum hispido-scabris, ab elliptico 

 rotundato obtuso in lanceolatum longe acuminatum 

 ludentibus; pedunculis ex axillis summis terminalique 

 paniculam paucifloram sparsifloram constituentibus, 

 bracteis minutis pedicello multo brevioribus vel nullis; 

 fructu glabro vel adpresse setuloso. — G. horeale Miq. ? 

 Prol. 276 (ex descript. manca). — G. horeale. Kinuta 

 s6. Soo bokf. IL 67. 



