— 302 — 



ut facilius nominentur, iuvito corde ad sectiones Can- 

 dollei sat artiticiales Eriolepidis et Onotrophes attri- 

 bui, qua divisione species admodum affines interdum 

 longo intervallo separantur, sed pro tempore melio- 

 rem divisionem invenire non contigit. Discrimen 

 utriusque sectionis a CandoUeo in appendice squa- 

 marum longiore vel breviore, a floristis europaeis re- 

 centioribus in foliorum pagina superiore strigosa vel 

 glabra quaesitum est. Sed talis pubes strigosa occurrit 

 praesertim in speciebus Eriolepidis numerosis Medi- 

 terraneis (in Persiam usque), ubi simul involucra squa- 

 mas offerunt non solum perdensas, parvas et arcte ad- 

 pressas, sed etiam valde numerosas oc multiseriatas, 

 in Erioleindihus nostris vero folia superne strigosa 

 in paucissimis inveniuntur et pubes neque bene ex- 

 (>-l|, pressa neque semper constans est. Si seriem hanc sat 

 jfi t 4^D naturalem mediterraneam excludimus, ceterae species 

 fere omnes, foliis superne haud vel vix strigosis, ad 

 mentem auctorum recentiorum OnotropJiae dicendae, 

 habent series squamarum vulgo pauciores, squamas 

 ipsas laxiores et majores, et tales, etsi frequenter 

 cum praecedentibus crescunt, tamen praesertim Eiiro- 

 pae mediae et occidentali propriae sunt et in Asiam 

 borealem et orientalem transeunt. In hoc primo ten- 

 tamine magis tamen commodum habui, species orien- 

 taliasiaticas ex squamarum neque appendicum lon- 

 gitudine in Eriolepides et Onotrophas segregare. In 

 posterum melius forsan erit, species nostras dividere 

 in series, ad speciem quandam typicam nominandas. 

 Tales series naturales ditio nostra offert quinque, ser- 

 ratuloideos enim , pectinellos et riviUares , cum singula 

 specie ex oleraceis et heterophyllis. 



