— 623 — 



pius occurrit aeque dives ac in L. evitafa, superest 

 igitur tantum caryopsis prioris fusco-marmorata, iu 

 L. evitata concolor, quam equidera in speciraine indico 

 cum fructu maturo etiam raaculis nonnnihil elevatis 

 fuscis marmoratam video. Nihilorainus, praeter bulbos, 

 differentias invenio: perigonium L. evitatae stimulife- 

 rum, L. hulhiferae glabrum, segmenta illius obovata 

 neque late ovalia, stipes caryopseos prioris crassior, 

 raulto nec tantura triplo brevior quam pars seminifera, 

 radicula erabryonis L. evitatae subcylindrica duplo 

 longior quam crasse conica L. hulbiferae, pedicellus 

 dilatatus fructifer prioris stipitato-obcordatus , poste- 

 rioris obovato-cordatus. 



Speciraina robustiora bene evoluta L. hulhiferae 

 raonoica sunt, inflorescentiis raasculis saepissirae multo 

 serioribus quam femineae, rarius subcoetaneis. Indi- 

 vidua macra autem (saepe vix pedalia) frequenter 

 dioica inveniuntur, femineis vulgatioribus. 



Sceptrocnide gen. nov. 



Urticaceae, Urereae. 



Flores monoici fasciculati, fasciculis in inflorescen- 

 tias unisexuales axillares erectas longissimas digestis, 

 masculis inferioribus longe x^raecocioribus, in racemos 

 compositoselongato-pauiculatos, feraineis superioribus, 

 in raceraos interruptos secundos simplices strictos, 

 fructiferos ultra pedales ®) dispositis, pedicellis raascu- 

 lis raedio articulatis, feraineis continuis. Masculis: 

 perigonium 5-partitura segraentis aequalibus glabris 

 ovalibus, alabastro raedio depresso. Stamina 5, fila- 



6) Unde nomen : urtica sceptrifera. 



