— 681 — 



3. P. pimila A. Gray Man. fl. N. U. S. ed. 5. 

 445. — Maxim. Fl. Amiir. 246. — Hance in Journ. 

 linn. soc. XIII. 86. — Wedd. 1. c. 159. et P. mon- 

 ^oZ«c« Wedd. ibid. 135. — ^c^i^ejwmik Rafin., Rgl. 

 Fl. Usur. n. 443. — P. petiolaris Franch. Savat. 

 Enum. I. 438. — non Bl. 



Hab. per totam Japoniam: loco non adnotato (Sie- 

 bold! hb. propr. et Buerger! in hb. Lugd. bat. sub 

 P. petiolari) , Kiusiu prov. Simabara, fine Septembris 

 fructif. ; Nippon, circa Yokoska (Savatier! in hb. 

 Franchet), Yedo (Siebold!), Yokohama (ipse); 

 Yezo, circa Hakodate sat frequens, medio Septem- .- -<. 2-4-4- 

 bri flor., med. Octobri frf., Todohiki (ipse). Man^^Q' t 

 shuria: in silvis humidis nec non in salicetis densis 

 insularum secus fl. Amur meridionalem a Dawunda 

 infra Usuri ostium usque ad Korbekan non procul a 

 Bureja influente, med. Julio flor., med. Septembri frf.; 

 secus Usuri fl. (ipse); ad fl. Suifun (Goldenstadt!), 

 circa Wladiwostok, in rupibus humidis frequens (ipse). 

 China boreali : circa She-che (Jehol) in humidis monta- 

 nis (David ex Weddell et Hance). Praeterea in Jme- 

 rica boreali-orientali! 



Planta chinensis, a Wed dell pro nova specie habita, 

 procul dubio quia in divisionem suam neogaearmi non 

 inquirerat, ex ipsius autoris descriptione ne una qui- 

 dem nota ab ejus descriptione P. pumilae distingu- 

 enda, jam a Hanceo recte ad plantam hanc Americae 

 et Asiae orientali communem, sed Weddellio ex Asia 

 ignotam, relata est. ~ 



4. P. angulafa Bl. Mus. Lugd. bat. II. 55. — Wedd. 

 1 c. 131. — Urtica angulata Bl. Bijdr. 494. — P. 



