— 728 — 



glabris instructa, postea ab autore ad V. hirtam aman- 

 data (Pl. Radd. I. 236), fortasse huc pertinet, sed 

 plantam nunc in herb. horti Petrop. frustra quaesivi. 



8. V. variegata Fisch. Parva humilis, radice prope 

 coUum divisa, stipulis ultra medium adnatis parvis; 

 foliis carnosulis firmis obscure viridibus glabriusculis 

 V. pulvereopuberulis cordatorotundis cordatoovatisve 

 obtusis petiolo immarginato ; flore parvo violaceo longe 

 calcarato pl. m. barbato; stigmate parvo apice mar- 

 ginato orbiculari vahde rostrato ; capsula ovali obtusa. 

 DC. Prodr. I. 293. — Turcz. Fl. Baic. dah. I. 180. 

 — Ledeb. Fl. Ross. I. 244. — F. ircutiana Turcz. 

 1. c. — F. Selkirkii Miq. Prol. 85. p. p. (ex descript.) 



In ditione haicalensi - dahmica , Mandshuria : ad 

 Amur superiorem et inferiorem (hic rara in saxis ex 

 adverso Adi), fluvios Usuri et Li-Fudin, circa ae- 

 stuaria Wladiwostok et Possjet , in desertis , collibus 

 aridis , sylvis lucidis saxosis , agris sterilioribus re- 

 quietis, in borealibus frequentior; in Ghina boreali non 

 procul a Pekino; nec non in Japonia, unde specimen 

 1 florens foliis concoloribus s. n. Miyama sumire a 

 Keiske datum vidi in herb. Siebold. 



F. ircutianam Turcz., foliis concoloribus glabris 

 longioribus minoribus, cum Regelio (1. c. 226) pro 

 varietate V. variegatae Fisch. habeo. Dum brevis- 

 sime pubescit var. chinensem Rgl. sistit, circa Pekin 

 cum typo et in Mandshuria ad fl. Suifun obviam. 



Plantula sub anthesi saepius pollicaris, parviflora, 

 et fructifera vix tripollicaris , si typica foHis supra 

 venis pallidis variegatis , subtus violaceis instructa, 

 inter omnes sat facile cognoscenda, sequenti tamen ex 

 fronde similior quam aliis. 



