— 777 — 



bae V. suffi'utices erecti v. subvolubiles, Tylophoraeher- 

 bae aut frutices volubiles habentur. Ita signa ad digno- 

 scenda utraque genera aDecaisneo adhibita reducun- 

 tur ad pollinis massas pendulas vel pl. m. ascendentes 

 simulque minutas, habitum, coronae phylla rotundata 

 v. acuminata. — Equidem a. 1859 descripsi Vince- 

 toxicum volubile e MandsJmria, caule orgyali valde vo- 

 lubili Tylophorae, ob pollinis massas pendulas tamen 

 sine dubio ad Vincetoxica reierendum, Miquel autem 

 (Prol. 60.) a. 1866. quatuor species promulgavit, quas 

 ob habitum volubilem Tylophoris adscripsit, quae ta- 

 men ex mea investigatione partim inter utrumque ge- 

 nus ambigunt. Benthamius, quem de observationibus 

 meis brevius certiorem feci, in Gen, pl. II 761. et 

 770. genera ista sequenti modo intellexit : pollinia 

 Vincetoxici ad vel infra apicem affixa, pendula, Tylo- 

 phorae caudicula horizontali erecta v. lateraliter affixa 

 vel a caudicula erecta pendula, parva, globosa v. ovo- 

 idea, prioris corona cyathiformis (lobis igitur a dorso 

 compressis), posterioris lobi a latere compressi dorso 

 saepius gibbi v. plus minus incurvo-producti , prae- 

 terea in Tylophora loculos fertiles antherae corpusculo 

 parvo parallelos vel id superantes dicit. Ex Bentha- 

 mio igitur differentia tribuum minus in massae poUi- 

 nis, quam in caudiculae directione ponitur, generica 

 in lobis coronae a dorso vel a latere compressis. — 

 Equidem ex disquisitione propria hic poUinis massas 

 minutas ovoideas longe infra apicem affixas, rite tamen 

 caudiculae deflexae insertas cum lobis coronae a dorso 

 compressis, illic poUinia minuta globosa ex ipso apice 

 a caudicula horizontali dependentes cum lobis coronae 



Melanges biologiqnes. IX. "" 



