— 778 — 



a latere compressis inveni, omnibus v. fere omnibus 

 punctis igitur inter Vincetoxica et Tylophora ambiguas 

 formas. Ita differentiam inter utrumque genus inter- 

 dum omnino evanescere contendo. Nam et habitus in 

 utroque omnino idem esse potest: adsunt enim liic 

 Vincetoxica volubilia, illic Tylopliorae erectae (T. Go- 

 vani Dne, T. macrophylla Bth.). Attamen in utrius- 

 que generis speciebus typicis directio poUiniorum, con- 

 formatio coronae optime expressae, et Tylophorae volu- 

 biles, vix non omnes fruticosae, a Vincetoxicis volubi- 

 libus, omnibus herbaceis, foliorum forma distinguuntur, 

 quae in Tylophoris typicis medio, in Vincetoxicis basi 

 latissima esse solent. Formae paucae Vincetoxici ad 

 Tylophoras vergentes, hic sub nomine V. Tylopho- 

 roidea a me comprehensae , a ceteris horum duorum 

 generura formis petalis saepius caudato-acuminatis sat 

 facile dignoscuntur. Essentialis et sola, etsi vaga dif- 

 ferentia horum generum nihilominus ponatur in poUi- 

 niorum directione, in ceteris Asclepiadeis facile distin- 

 guenda, neque in uUis aliis signis. 



a. Vincetoxica vera. 



Caules Yg — - 3-pedales firmi, erecti vel in eadem 

 specie interdum apice non alte volubiles, plerumque 

 simplices v. apicem versus breve ramosi. CoroUae la- 

 ciniae ovatae v. ovatooblongae oblongaeve, obtusae v. 

 obtusiusculae. Massae pollinis apice vel vix infra api- 

 cem affixae, saepius majusculae, rarissime minutae, 

 oblongae vel ovoideae vel rarius globosae. 



1. Suffruticosa. 



Radix subsimplex elongata, caudex subterraneus 

 ramosus s. ramosissimus. fibris radicalibus tenuibus 



