— 716 — 



21. J. yedoensis Franch. Savat. 1. c. 43. 522. 



Japonia, e Yedo attulit Savatier. 



Habitu foliisque dicitur omnino J. tectormn m., sed 

 crista in laciniis exterioribus perigonii nulla, ab J. si- 

 hirica L., ad quam colore florum et reticulatione laci- 

 niarum exteriorum accedit, foliis latis recedit, ab J. 

 laevigata Fisch. floris.colore distinguitur. — Planta 

 omnibus partibus, praesertim in perigonio, maculis 

 fuscis dense punctata, foliis ensiformibus , floribus 

 3 — 4 «racemosis» 3-pollicaribus, perigonii tubo pol- 

 licari. Laciniae exteriores lamina late obovata unguem 

 superante et distincta, interiores simillimae y^ mino- 

 res, stigmata petala aequantia, apice brevissime bilo- 

 bula et erosula. 



Adnot. de Apogone. Quoad modum crescendi inter 

 Apogones nostras series plures observantur, quae aliis 

 characteribus adjuvantibns series naturales indicant, 

 sed partim speciesex aliis sectionibus amplectuntur. — 

 Tales series sunt: 1. Iris tenuifolia, Regeli (e Pogoniri), 

 longiscapa (e Eexapogone), songarica, Bungei, ventri- 

 cosa. Caespes intricatus, subtus fibris radicalibus sat 

 tenuibus carnosis numerosis, plerisque putrescentibus, 

 tectus, superne vaginis numerosissimis pl. m. in fibras 

 coriaceas parallelas solutis foliorum vetustorum occul- 

 tatus, ex articulis simplicibus ramosisve sat brevibus 

 rhizomatis recenti statu carnosi constans, qui tantum 

 ope fibrarum radicalium intertextarum cohaereut. Qui- 

 dam articulus antice abit in fasciculum foliorum v. cau- 

 lem floriferum, postice juvenihs cum parte rhizomatis 

 e qua ortus collo subattenuato cohaeret, demum ta- 

 men collo putrefacto liberatur. Fasciculus foliorum 

 basi cernitur vaginis carnosis 2 — 3 superne coriaceis 



