— 195- 



^. paiiciftora Rgl. Fl. Usur. n. 120. Parcius ver- 

 rucosa, foliis superne parce, subtus densius pubescen- 

 tibus, flore centrali brevissime pedicellato. E.verruco- 

 siis? Maxim. in Bull. pliys. math. 1. c. 516. Rupr. 

 ibid. 532. E. pauciflorus Maxim. Fl. Amur. 74. F. 

 Schmidt, Fl. Amg. Bur. n. 90. 



Mandshuria: ad Burejam inferiorem (F. Schmidt!), 

 Amur australem et inferiorem (ipse, Glehn!), Usuri 

 inferiorem (Maack!), Suifun fl. (F. Schmidt!), circa 

 Wladiwostok (ipse). 



« Frutex 2— 10-pedalis, characteribus adductis con- 

 stanter quidem a typo distinctus et longo terrarum in- 

 tervallo ab illo remotus (loca proxima E. verrucosae: 

 Ural, Transcaucasia et Armenia), sed nimis similis 

 quin pro specie propria habeatur. 



Adnot. E. verrucosus var. tchefouensis Debeaux 

 flor. du Tche-fou n. 26, 1. c. p. 38, etsi ramis verru- 

 cosis et fructu simili, ex descriptione, instructa, ob 

 folia elliptico- v. subovatooblonga obtusa crassiuscula 

 coriacea vix non species propria censenda erit, sed 

 plantam ipsam nondum vidi. 



16. E. nana M. B. Fl. Taur. Cauc. III, 160. Le- 

 deb. Fl. Ross. I, 499. 



In China occidentali: prov. Kansu alpina, alt. 7500 

 ped. s. m. (Przewalski! 1880)^ Mongolia australi: 

 jugo Alaschan, rarissima, bipedalis (idem, 1873); 

 TurJcestan orieutali: valle Tschirtschik, mont. Talas- 

 tau (A. Regel!), nec non Caucaso! et Bessarabia! 



Species anomala ob folia innovationum et interdum 

 ramulorum florentium alterna vel pseudo-verticillata. 

 Perulae ciliatae. Stipulae minutae subulatae cadu- 



