._- 244 — 



men illis S. altaici e MongoUa aequimagnis) et prae- 

 sertim fructu. Achaenium oblongum apice annulo 

 coronatum, qui pappi setas ipso pluries breviores pau- 

 cas albas fert, quae non tam barbellatae (ut apud aucto- 

 res describuntur) quam solito vix longius, sed squarrose 

 scabrae sunt. Diversitas pappi ad mentem Schultzii 

 Bip. a Senecione generica, ad mentem Benthami haud 

 sufficiens. EquidemBenthamio iubenter assentio, nam 

 in Astereis observavi similes pappi variationes, transitus 

 a Calimeri in Heteropappum sistentes, ita quidem, ut 

 totus pappus in specc. centrasiaticis h)ngior, ille radii 

 vero quo magis Oceanum appropinquamur eo frequen- 

 tius in coronulum pallescentem brevisetam mutetur. 

 -^ Num forte in S. altaico analoga pappi mutatio oc- 

 currit, si ab alpibus editis Asiae centralis ad loca 

 magis demissa Sihiriae et Eossiae progredimur? 



Senecio tanguticus (Ligidaria). Elatus gracilis, foliis 

 superne capitulisque exceptis, parce araneoso-tomen- 

 tellus, foliis subtus glaucis radicalibus nullis, caulinis 

 pluribus brevipetiolatis petiolo basi subito dilatato 

 semiamplexicauli, lamiua ambitu cordata trijugo-pin- 

 natipartita, partitionibus acuminatis paucilobis serra- 

 tisque lobis acutis ; panicula ampla oblonga polyce- 

 phala, quovis ramo racemura compositum a basi floren- 

 tem sistentc, pedunculis 1 — 3-cepbalis, pedicellis 

 setaceobracteatis involucro brevioribus; involucri sub- 

 ecalyculati phyllis 5 linearibus ; ligulis 2—3 spathu- 

 latis, disci floscuhs 4 — 7 toto limbo exsertis, pappo 

 1-seriato albido; achacniis glabris. 



Kansti occidcntali, in sylvis alpinis (Przewalski, 

 1872, 1880). 



