— 645 — 



(1 sepalo exteniae seriei tantum evoluto), 4-petalus, 

 5-ander. 



In capitulo 5-floro deniqne spec. S e NagasaM 

 (Oldliam! n. 27) flores tres examinavi, quorum unus 

 erat bibracteolatus (bracteolis quam sepala majoribus: 

 altera 2-dentata 2-nervi, altera 3-dentata 3-nervi), 

 sepala habebat 6 acuta vix inter se diversa, tum pe- 

 tala 6 , antheras 6, reliqui flores duo ebracteolati ha- 

 bebant: alter sepala 7, petala 5, stamina 4, alter sepala 

 8, petala 5, stamina 6, et petala sepalis pallidiora 

 erant. 



In tali florum polymorphia igitur numerum partium 

 floralium non licet computare more Miersiano, sed 

 ex examine cujusvis floris. Tum vero persuasum habe- 

 mus, neque Clypeae genus, neque species numerosas 

 Miersianas servandas esse. 



Planta japonica glaberrima. Radix longa lignosa 

 perennis. Caulis pennam anserinam crassus mox ramo- 

 sus, ramis ramulosis orgyalibus volubilibus. Folia jam 

 supra descripta, maxima inferiora passim angulatosub- 

 triloba. Flores virentes , petalis saepius saturatiori- 

 bus crassioribus. Drupa suborbicularis diam. 8 — 9 

 mm., compressa (5 mm.), cicatrice styli prope pedicel- 

 lum rejecta, cum carne obscure coccinea. Putamen 

 imperforatum (contra Miers), cristis in parte semini- 

 fera 8, ut a Miers in St. japonica describitur, quam 

 tamen e Japonia non vidisse fatetur. 



Expl. figur.tab. II. Stephaniae hernandifoUae: 1. Cymula triflora 

 ex glomerulo polyantho spec. japonici, cum braoteis, m. a. 2. Calyx 

 ex illa, magis auctus. 5. Flos 6-sepalus 3-petalus et 4. flos abortu 

 4-sepalus 4-petalus, ex spec. formosano; 5. petalum et 6. columna 

 ex eodem; 7. columna S-andra; 8. columna 4-andra, a vertice, ex 

 alabastro; 9. columna bexandra spec. Oldbamiani japonici; omnes 

 figg. decies auctae. 



