— 668 — 



illinc margine acutiusculo percursi, rugulosi, carne in 

 sicco parcissima, putamine omnino P.vulgaris profuncle 

 sulcato. In icone acl vivum facta Tatarinowii drupa 

 diam. 25 mm., caro viridula 3 mm. crassa, putamini 

 aeque crassa. — Quibuscum descriptio et fig. Carrie- 

 rei sat bene quadrant quoad folia, putamen et floris 

 magnitudinem, sed flores indescripti, fructus major (3 

 cm.) sulco sat profundo, superficie lutescente, carne 

 albida 3 — 4 mm. crassa facile a putamine secedente 

 (quod in sicco non ita videtur). Parisiis igitur fructus 

 jam magis carnosus fieri videtur. Carriere P. Davi- 

 dianam etiam modo crescendi et cortice differre sta- 

 tuit, non approbante Bretsclineidero, qui numero- 

 sas arbores observavit. 



Subjungo diagnosin Decaisnei: «foliis lanceolatis 

 V. ovatolanceolatis longe acuminatis acute serratis 

 obsoleto colore, glandulis parcis discoideis stipatis; 

 floribus roseis; fructibus parvis velutinis pallide fla- 

 vis, carne tenui albida a putamine sphaerico scrobicu- 

 lis exarato secedente. Var. fl. niveis majoribus an 

 spec. propria.» 



Quoad serraturas acuminatas herbaceas convenit 

 cum P. ispahanensi Thouin in Ann. du mus. VIII, 

 425, C. Koch, Dendrol. I. 85., sed in hac varictate 

 folia medio latiora P. mlgaris etsi minora, et fructus 

 parvi quidem, sed carnososucculenti. 



p. vulgaris. Pers. vulgaris DC, P. platycarpa Dne, 

 Jard. fruit. 



Culta per totam Chinam fructuum v. florum gratia, 

 V. gr. circa Pekin, prov. Kansu et Schensi, Formosam 

 (Oldh. n. 106), archipel. Koreanum (01 dh.), Japoniam, 



