— 670 — 



det: late ovalis, basi exumbilicata , apice interdum 

 molle mucronulata, uno latere sulcata. P. Simonii vero 

 fructu subdepresso gaudet. Drupa laevis mox virescens, 

 mox atrorubra occurrit. Putamen mox adhaerens, mox 

 liberum, omnino typicum. 



Ohserv. P. Amygdalus Baill. , Amygd. communis L., 

 Lour. Fl. Cochincb. ed. W. 386. Amendo, Kwawi, 

 arb. II, 16, ed. Savat. 93. 



In China, fide Loureiro, quam dulcis tam amara 

 culta, circa Pekinum haud obvenit, in Japonia vero 

 rara et tantum in ollis. Sed cl. Hance et in Ghina 

 australiore nunquam cultam observavit, nomen sini- 

 cum autem aLoureiro adductum ad P. Armeniacam 

 spectat, cujus putamine in China utuntur ut amygda- 

 lis apud nos. Conf. Bretschneider, Early europ. 

 res. 149. 



Knight, Carriere, C. Koch P. Amygdalum plan- 

 tam spontaneam P. Persicae esse contendunt, at patria 

 prioris Asia occidentalis, posterioris Asia orientalis 

 ubi et forma spontanea nunc inventa est. Vide A. DC. 

 rOrig. d. pl. cult. 174 sq. 



Species incertae. 



Amygdalus cordifolia Roxb. Fl. Ind. II, 500. 



Arbor magna ramosissima e China m hort. Calcutt. 

 introducta, ob fructum parvum luteum pilosum succu- 

 lentum acidum edulem culta, ex foliis cordatis acurai- 

 natis glandulososerratis Armeniacam in mentem vo- 

 cans, raihi ignota. 



Amygdalus pumila L. Cod. 3620. Lour. 1. c. 387. 

 Persica malus Africana nana, Hermann h. Lugd. 

 487. c. fig. 



