— 672 — 



480. Armeniaca Mume Siebold, Syn. oecoii. ii. 367. 

 Amygdalus nanaThnnh.l Fl. Jap. 199. Bai vulgo 

 Ume et Ume hos, Kaempf. Amoen. 799. 



a. typica: foliis et adiiltis subtus ad costam pubes- 

 centibus, ovario 1. Huc synn. citata. 



Hab. per totam Japoniam in hortis culta, et in au- 

 strali spontanea, arbor 20-pedalis, jam sub finem De- 

 cembris florere incipiens, Septembri fructifera, japo- 

 nice: mume (sed vocis sonus rectus: m'me). 



E Pekino cultam fl. semiplenis, sub n. sinico hing- 

 ye-mei (i. e. Pruni folio Armeniacae) misit Bret- 

 schneider pl. simillimam, cujus fructus tamen igno- 

 tus omnia dubia de identitate speciei solvere non per- 

 mittit. 



Flores vespere valde suaveolentes, die inodori, albi, 

 ludunt rosei, carnei et punicei, calyce viridi v. purpu- 

 rascente, pftalis 5 v. numerosis. Fructus vulgo flavi 

 rubropun^tati, occurrunt etiam virides, majores et 

 minores. 



Drupae austerae cerevisiae miscuntur, cortex ad 

 tingendum, nuclei officinales, lignum pro usu technico 

 (Siebold 1. c.) 



Adest in herb. Siebold. forma laciniata: foliis cu- 

 neatoovatis v. lanceolatis sensim acuminatis inaequali- 

 ter profunde inciso-dentatis. 



In Miq. Cat. herb. Lugd. bat. 29. sub P. Mume 

 diversae species militant: var. crasse glandulosaMiq.l 

 in sched. hb. Lugd. bat. ct hb. Petrop. est planta ste- 

 rilis P. Pseudo-Gerasi, ut ctiam ex nomine vernacuk^ 

 yama sakurapatet, Var. a Buerger lecta constat par- 

 tim («/Z. semiplenis roseisr)) e floribus P. tomentosae et 



