— 678 — 



japonica Miq. Prol. 22. Circa PeUn sterilem legit 

 Skatschkow. 



A P. Insiticia L. (C. Kocli, Dendrol. I, 95) foliis 

 angustis, ramis glaberrimis, a P. italica Borkh. (C. 

 Koch ibid. 96) foliis angustis demum non glabratis 

 neque lucidis distincta. 



Siebold 1. c. enumerat hujus varietates: a. Zu- 

 momo fr. rubro, h. fr. viridi, awo sumomo, c. fr. fla- 

 vescente, siro mmomo. Fructus, saporis P. Glaudianae 

 nostratis, crudi salsive ab incolis consumuntur. 



2. Folia juvenilia basi excepta glabra, adulta tota 

 glabra, flores praecoces, fructus ovales. 



Vidi cultam Yokohamae ; e Yokoska misit sub 

 nom. P. japonicae subspontaneam Savatier, prope 

 Nagasaki legit Oldham n. 190 et sine J2 aphyllam 

 nond. flor. s. n. P. Fseudocerasi? ex hb. Kew. distrib. 

 Adest praeterea e flora Pehinensi spontanea (?) ad decli- 

 vitatem m. In-schan aTatarinow sub nom. li-dsa lecta, 

 spec. aphyllum florens, quod fortasse etiam luic spectat. 



A P.japonica, quacum ab auctoribus saepe confun- 

 ditur, nam in Japonia saepe florum gratia colitur, 

 trunco arboreo , ramis floriferis crassis foliorumquc 

 vernatione distinguitur. 



10. P. trifloraRoxb. h. lieng. 38. Hook. f. Fl. Br. 

 Ind. II, 315. Kurz, fl. brit. Burma I, 434. P. tri- 

 folia (lapsu) Roxb. Fl. Ind. II, 501. 



E China in hort. Calcutt. introductam esse refert 

 Roxburgh, ubi Februario ante folia florere, Majo et 

 Junio fructum gustu et magnitiidine P. communis ma- 

 turare dicitur. Ipse e Ghina nondum vidi, sed ante 

 oculos sunt spec. Roylei flor. ex India boreali-occid. 



