— 703 ■- 



2G. P. Buergeriana Miq. Prol. 24. Arborea, foliis no- 

 vellis secus costam pubescentibus adultis vetustis cliar- 

 taceis ellipticis oblongisve basi obsolete glandulifera 

 rotundatis cuneatisve apice acuminatis dense acute 

 serrulatis aequaliter et demum prominulo-costatis; ra- 

 cemis basi aphyllis brevibus hispidopilosis , pedicellis 

 flore fructuque brevioribus; floribus parvis; calyce in 

 fructii toto persistente campanulato dentibus deltoideis 

 breve glanduloso-dentatis; staminibus petala orbicu- 

 lata aequantibus stylum duplo superantibus ; fructu 

 mole pisi minoris, putamine laevi tenui subgloboso. 

 Fr. Savat. Enum. II, 329. P. subMrteUa mr. oUon- 

 gifolia Miq. Prol. 23. quoad ramos foliiferos. 



Hab. mJaponiae (Buerger!) ins. Nippon (Siebold!) 

 vulcano Fudziyama (Tschonoski), prov. Nambu 

 (idem), ex urbe Yedo attulit Savatier!— Japonice: 

 uwa mis' sakura, ex sched. herb. Lugd. bat., mame 

 sakura, fide Siebold. 



Calyce persistente convenit cum P. serotina Ehrh. 

 et P. salicifolia H. B. Kth.^^) (hanc tantum fructife- 

 ram vidi e Mexico a Karwinsky et Bourgeau n. 

 52, lectam), sed racemis basi aphyllis jam distincta, 

 quo signo ad P. MaacUi accedit. P. serotina praete- 

 rea differt costis foliorum duplo numerosioribus et 

 densioribus alternis brevioribus, in fructu parum pro- 

 rainentibus, serraturis obtusioribus magis incumbenti- 

 bus, racemis vix pilosulis, fructu piso majore et puta- 

 mine crasso. Alia species affinis videtur P. mdulata 

 Ham. e Nipal (WSiUich, Griffith n. 2073), foliis 

 remotius crenatoserrulatis undulatis, racemis breviter 



11) Kunth (Nov. gen. et sp. VI, 190, t. 563) in diagnosi primus 

 in calycem persisteutem animadvertit. 



