— 725 — 



spica deusa basi foliata, pedunculis bracteatis subuni- 

 floris flore brevioribus; floribus albis v. roseo suffusis, 

 calyce corolla duplo, stylis folliculo triplo brevioribus, 

 staminibus vix exsertis, antlieris ochraceis. Sedum 

 spinosmi Thunb. Fl. Jap. 186. (ex patria, nam in 

 ejus herb. e Japonia deest). Umbil. spinosus Miq. Prol. 

 89. Fr. Sav. Enum. I, 158, II, 365. Tsume renge, 

 Soo bokf, VIII, 48. Phonzo Zoufou, 38, fol. 2, 

 antice. 



Japonia: Yokohama, culta, fine Octobris florens 

 (ipse), in insula parva rupestri maris sic dicti medi- 

 terranei Suwo-nada, Novembri fl. (Oldham!). 



A proxime affini praecedente, cujus flores simillimi 

 sunt, differt tantum foliis pungentibus omnibus subsi- 

 milibus, nec inferioribus (rosularibus) latioribus. G. 

 thyrsiflora distincta foliis, stylis, flore minore. C. spi- 

 nosa magis differt foliis rosulae appendice cartilaginea 

 dilatata terminatis spathulatis, floribus luteis, anthe- 

 ris concoloribus, stylis longioribus. 



Quoad staturam variat a bipollicari ad pedalem. 

 Vera rosula radicalis e foliis dense imbricatis substans 

 deficere, vel tantum in plantulis juvenilibus ramisve 

 innovantibus occurrere videtur. Magnitudo partium ut 

 in C. malacophylla. 



5. C. spinosa L. Cod. 2244. Umbil. spin. DC. 

 Prodr. III, 400. Ledeb. FI. Ross. II, 174. Turcz. 

 Fl. Baic. Dah. I, 432. Trautv. Mey. Fl. Ochot. n. 

 128. Regel et Til. FI. Ajan. n. 113. Maxim. Fl. 

 Amur. 114,482. Rgl, Fl.Ussur. n. 197. F.Schmidt, 

 FI. Amg. bur. n. 146. U. eruhescens Maxim. 1. c. 

 114. 



