— 847 — 



perigonio interdum parum breviores, dum flores 2 — 3, 

 pedunculus communis flore semper brevior, pedicelli 

 mox parum breviores, mox (rarius) brevissimi. Perigo- 

 nium magnitudine et crassitie valde varians inter 6 

 lin. et fere unciam, in nonnullis (etiam euroimeis) basi 

 attenuatum, in aliis subcampanulatum profundius 6-fi- 

 dum. Stylus stamina paulo superat, vel aequat , vel 

 brevior, — Specc. oYimidli-mandshunca bipedalia ro- 

 bustissima, pedunculis 2 — 3-floris, stylo stamina fere 

 semper superante, simillima sunt var. p., praeter folia 

 filamentaque glabra, posteriora tamen aliquando scabe- 

 rula. Ita transeunt in 



^. Maximowicm (F. Schmidt, Fl. Sacbal. n. 449. 

 sp. pr.) Vulgo majus (usque 3-pedale), pedunculi 

 1 — 3-flori, folia subtus filamentaque pl. m. scabra. Po- 

 lyg. sp. indeterm. Maxim. Fl. Amur. 275. P. offic. y. 

 pluriflorum Miq. Prol. 312. 



Per totam Japoniam: circa Hakodate et Yokohama 

 ubique sat frequens, prope Nagasaki parce; in Sacha- 

 lino; Mandshuria: ad Amur australem; China horesili: 

 in montibus a Pekino ad septentrionem (Tatarinow), 

 alio loco (Kirilow). 



Specc. continentalia var. p. minus typica quam in- 

 sularia ob folia interdum vix scabra v. filamenta parum 

 puberula vel staturam humiliorem. Corolla ludit basi 

 attenuata et obtusa, ut in typo ipso. 



7. japonicum Fr. Sav. En. II, 54. Glaberrimum, 

 perigonio modico apice subcampanulato. P. japonicum 

 Morr. Dne in Ann. sc. "nat. 2. ser. II, 311. Kth. 

 Enum. V, 133. Baker in Journ. linn. soc. XIV, 

 554. 



