— 477 — 



iit medium teneat. Pcdiiiiculi ex Lindleyo quidem 

 1-flori, sed in fig. ejus citata inferiores flores tres ab- 

 ortivos gerere videntur, item ut a Hookero triflori 

 passim occurrere describuntur. 



b, Pedunculi semper biflori apice ramulorum terminales. 



6. A. hiflora Turcz. Enum. Chin. n. 93 in Bull. 

 soc. Mosc. X, 2, pag. 152. Subprocumbens, ramulis 

 hornotinis appresse reverse pilosis, foliis utrinque ad 

 costas margine superneque parce calyce saepeque co- 

 rolla extus pilosis, foliis merabranaceis ovatis lanceo- 

 latis imo linearilanceolatis acutiusculis v. acuminatis 

 integris v. serraturis paucis grandiserratis subconcolo- 

 ribus laevibus; pedunculis bracteisque nullis, pedicellis 

 distinctis, bracteolis minutis deltoideis v. rarius elon- 

 gatis linearibus tripartitisve tum caducis; calycis laci- 

 niis 4 oblongis tubo corollae anguste infimdibuliformis 

 parum brevioribus, limbo corollae intus pubescente, 

 genitalibus inclusis. Maxim. Fl. Amur. 472. Franch. 

 Pl. David. I, 151, tab. 11 (errore triflora signata). 

 A. Bavidii Hance in Journ. bot. VI, 329, XIH, 131. 



China borealis : in montibus ditionis Pekinensis 

 (Kirilow!) ab urbe ad occidentem (Tatarinow!), v. 

 gr. Po-hua-shan (Bretschneider!), Siao-wu-tai-shan 

 alt. 3600—5000 p. s. mare (Moellendorff!), prope 

 Jehol (David!). Mandshuria austroorientali: jugo 

 finitimo non procul aKorea(M. Jankowski! fl. 1884), 

 ins. Eusski (portu Deans Dundas) silvis montanis sep- 

 tentrionem spectantibus sat frequens, usque 5-pedalis 

 (ipse frf. 1860). 



Species sat variabilis formas duas bene distinc- 

 tas praebere videtur: latifoliam foliis membranaceis 

 vulgo fere integris et majoribus (A. hifloram Turcz.) 



