— 557 — 



hypogynis apice scabris accedit ad S. 'polyphjllim 

 Vahl, ubi tamen spiculae parvae globosoovoideae et 

 caryopsis brevissime mucronata squaraam aequans. 

 S. lineatus Mx. differt squamis aureofuscis cum costa 

 lata viridi, caryopsi aequimagna quidem sed squama 

 sua fere duplo breviore, stipitata brevius mucronata, 

 staminibus 3, setis hypogynis tenuissimis laevibus vi 

 explicatis caryopsin duplo superantibus. Setas in hisce 

 omnibus non numerosas, sed semper 6 video, ita tamen 

 complicatas ut tantum earum apices erecti caryopsin 

 circumdent parumque superent,bases vero angulo acutis- 

 simo iteratim infractae fasciculos setarum parallelarum 

 simulent et facile pro setis numerosis haberi possint. 

 Culmus pennam anserinam crassus vel tenuior. 

 Folia vulgo 9 mm. lata, sed adsunt usque 18 mm. 

 lata, spicula fructifera 6 mm,. squamae 2 mm. longae. 



S. WicJiurai Bocklr. in Linnaea XXXVI, 729. 

 S. Eriopliorum var . nipponica Franch. Savat. En. II, 

 545. a S. Eriophoro Mx. revera simillimo optime 

 tamen distinguendus nou solum setis hypogynis apice 

 crassiore sursum scabris fuscescentibus et squamis 

 ovatis V. superioribus in quavis spicula lanceolatis (nec 

 obovatis) utribusque acutatis, uthabet Franchet, sed 

 praesertim caryopsi (1,25 mm.) squama sua (1,5 — 

 2 mm.) parum breviore (neque minuta, 0,75 mm., 

 squama sua, 2 mm., plus duplo breviore). Setae hypo- 

 gynae S. Wichuraiy si explicabis, caryopsin triplo, 

 in S. Eriophoro autem sextuplo superant. Stamina 

 S. WicJiurai 1 — 2 , filaraentis caryopsin cum rostro 

 aequantibus, in S. Erioplioro Mx. stamen 1 post an- 

 thesin cito caducum, in fructu videtur deficiens. 



