â Ta. M. Fries, 



Abliinc triginta aiinis novum, ut inter omncs constat, lichenologi;\3 

 œvum incepit. Praîstantissiuii viri Dk Notaiîis, Massalongo, Norman, 

 TuLASNE aliique quam necessarius sit lichenologis microscopii usus evidentev 

 demonstraverunt; quo sedulo adhibito antiqua; sentential opinioncsque, pra^ci- 

 pue quod minores lielienes attinet, fere funditus eversa; sunt. Neque hoc 

 rerum ordine novo intacti mansere Verrucariacei; quin contra ob sporarum 

 diversam formam et magnitvidinera magna novarum specierum turba est pro- 

 vocata descriptaque. Eodem tempore antiquum Verrucanœ genus non, ut fe- 

 cere Acharius, E. Friesius, Sciüerekus ceterique, in duo modo perpaucave, 

 sed in numerosa, sporarum formis nixa, genera diyisum est. Consensu fere 

 unanimo plurimi lichenologi recentiores (ä'Iassalongo, Körber, Trevisan, 

 Anzi, Krempelhuber, Arnold, MOller-Arg., Mudd, Baglietto, Norman, 

 LöNNROTH, Hepp alüquc) tam ipsum Verrtœarke genus, quam phirimas 

 veterum species collectiva declaravere. Notas e sporis sumptas etsi non 

 spernens, cel. Garovaglio (Tent. Disp. meth. lieh.) utraque ratione ad vete- 

 rum videndi modum potissimum accedit, eodemque tramite cel. Nylander 

 priraum progressus est (in Prodr. FI. Gall., Monogr. Pyrenoc. etc.). Ultimis 

 vero annis alia methodo utitur: genus Verrucarta} fere integrum servans, 

 species notis subtilioribus, quam ullus alius, distinguit atque ita »nisu species 

 lichenum enixe multiplicand! (jordanismo lichenographico)», quem oppug- 

 nare antea (Lieh. Scand. p. 2-94:) conatus est, ceteros auctores antecellit. 

 Inter illius asseclas prœcipue nominandi cell, viri Crombie, Leigiiton, Sti- 

 ZENBERGER (in scriptis recentioribus). Inter extrema medium invenire conatus 

 est cel. TucKERMAN (Gen. Lichen.). 



Ad genericam specierum dispositionem respecta habito, inter diver- 

 gentes sententias jam brevissime commemoratas minor tarnen re, quam verbis 

 adest differentia. Qui enim plura genera non admittunt, necesse est Verrucnme 

 genus in plui'es stirpes subgenerave dividant. Quae cirni generibus aliorum 

 auctorum hand raro sunt identica; num sectio quacdani genus an siibgenus 

 nominetur, ex uniuscujusque arbitrio fere pendet. 



Notas, quibus Verriicariaceorum familia in genera rite dividatur, non 

 mox esse inventas, vix est quod miremur. In sporarum formis fere omnino 

 quœsitœ sunt ideoque certe interdum evenit, ut species hand affines, modo 

 sporis congruentes, in unum genus conjuncta3 sint; sa^pe quoque formœ 

 affines ob levem neque constantem sporarum dissimilitudinem ad diversa 

 genera relata?. Ad genera limitanda thallus nullum characterem dare 

 visus est, quum omnium esset crustaceus vmiformis vel obsoletus. Magni 

 igitur momenti fuit inventum illustr. de Bary (Morph, u. Phys. d. Pilze, 



