10 Tu. M. Fries, 



Oh s. 3. Minime mihi ignotvim, pr.Tsentiam paraplivsuiu a miiltis auctoribus 

 negari ideoque verba »parapliyses in gelatinam diffluxœ» minus vera videri. Re ipsa 

 adsunt tarnen parapbysum vestigia in gelatina P. theleodis, scotinos})07-cv, Sendtneri 

 aliarnmque, quare parapbysum trausmutatio verisimilis niibi videtur. 



Obs. 4. Spermogonia adesse, etsi noudum visa, minime dubito; verisirailiter 

 baud admodum différant ab iis, quse in Staurothele invenit cel. Winter (Ueb. die Gatt. 

 Spba?rompb. p. 249 tab. XVII f. 4 — 5). Minime quidem me fugit, cell. Gabovaglio et 

 GiBELLi apnd omnes Verrucariaceos parapbysibus gelatinoso-diffluxis prœditos vices sper- 

 raatia procreandi peripbysibus attribuere. Vix tamen rite. Ut cel. Stahl (Entw. d. 

 Flecbt. I p. 41) aliique, spermatia intra peritbecium frustra quœsivi. Adsunt prœterea, 

 ut jam monuit cel. Stahl, spermogonia distiucta licbenum, qui affirmante cel. Gibellio 

 bis organis carere deberent; cujus exempla evideutia prcebeut Verrucaria ceuthocar^a, 

 mucosa, maura atque permultœ. Mirum praeterea sane esset, si periphyses Verrucariarum 

 alias vices implerent ac Dermatocarporum, apothecii structura cum illis omnino con- 

 gruentium; necesse tamen esset, res sese ita habeat, quum D. miniatmn, fliiviatile, 

 rufescens aliaque spermogoniis scateaiit neque peripbysibus careant. Prœterea vix in- 

 telligitur, cur peripbyses Microglenarum,, Segestriarum aliorumque generum parapbysi- 

 bus distinctis prœditorum easdem partes non agerent ac Verrucariarum, Polyhlastiarum,, 

 Thelidioruvi. Peripbyses insuper non in apotbeciis pyrenocarpis solum adsunt; in Scleroli- 

 chenihus discocarpis etiam interdum vidi. Cujus exemplum distinctum prœbet v. c. Thelo- 

 irema lepadinum, cujus peripbyses esse paraj)byses l:)reviores miuusque evolutas sat 

 evidens videtur. 



Ohs. 5. In diagnosibus infra allatis apothecia dicnntur parva, quorum diameter 

 0,2 mm. non implet, mediocria 0,2 — 0,5 mm. lata, majuscida 0,5 — 0,S mm. metientia, 

 magna hœc raagnitudine superantia. Sporce vero ita designatee sunt: mimitœ inft-a 

 0,015 mm., parvidœ 0,015 — 30 mm., médiocres 0,030 — GO mm., magnce 0,060 — 90 

 mm., maximœ ultra 0,0 9 mm. lougaj. 



A. Stirps p. theleodis: apothecia magna vel mediocra; spora^ octonte, 

 obscure colorata^, blastidiis numerosis. 



1. P. theleodes (Smrft.) Th. Fr. 



Crusta yulgo crassa, areolato-veiTucosa, cinerascens vel virescenti- 

 alba; apothecia magna, subglobosa, adnata et basi tantum cinista? innata; 

 amphithecium snbhemisphfericum, nigrum; perithecium gloljosum, extus 

 fuscuni vel nigricans; sporœ octonœ, magnas, demum nigricantes. 



Syn. Verrucaria theleodes Smeft. Suppl. (1826) p. 140, Scii.er. Enum. p. 21.5. — 

 Sporodictyon Trr. Pr. Avct. p. 264, Noebi. Spec. loc. p. .371 (131). — Verrucaria Nyl. 

 Scaud. p. 292. — PolijUastia Th. Fr. Spitsb. (1867) p. 48. 



Verrucaria thelena Fr. L. E. p. 440. 



Sporodichjon Schœrerianum var. theleodes Ahn. Flora 1870 p. 1Ô. 



