POLYBLASTLE ScANDINAVICiE. 13 



stedt), Quickjock, Nainmats et Snjärrak Lapponia3 Lulensis (P. J. Hellbom), 

 Areskutan et Handöl Jemtlandias (S. Almqvist), Stora Micltakläppen Herje- 

 claliœ (P. J. Hellboji). Extra alpes necopinato inventa est in monte Om- 

 berg Ostrogothiaj ad Stocklycke secus ripas lacus Vettern in Sjöbergen (P. 

 G. Theorin). 



Crusta uunc sat crassa, verrucoso-iuœqualis, rimosa; nunc tenuis, rimoso-verru- 

 cosa; nunc tenuissima, fere obsoleta. Quo crassior crusta, eo minus elevata apotliecia. 

 Apothecia ad 0,6 — 1,0 mm. lata, iuterdum plura conflueutia. Anipbitliecium crassum, 

 a perithecio facile discretum, hemisphsericum vel basi incurvata etiam majorem peri- 

 thecii partem includeus. Perithecium tenuius, nigrum vel sordide fuscum. Peripbyses 

 copiosse, elongatse, gi-acilentœ. Paraphyses filameutis gelatinam percurrentibus indi- 

 stincte indicatœ. Asci inflate- vel saccato-clavati. Sporse ellipsoidese vel oblongaî, utrin- 

 que obtusas, blastidiis sat numerosis vai-ieque dispositis, 0,026 — 40 mm. longas et 

 0,013 — 21 mm. crassœ. Gelatina jodo vinose rubet. 



Obs. Piauta iu Omberg inventa, quam amie. P. G. Theoein in Vet. Ak. 

 Förb. 1875 p. 155 P. intercedenti subsumpsit, ab alpina non differt nisi sporis iu- 

 terdum pauUulo majoribus et vulgo oblongis; in hac vulgo sunt ellipsoidea3. — Ab 

 bujus speciei forma fere ecrustacea non est diversa Polyllastia monstrnm Körb. Lieb, 

 sel. Germ. n. 411. 



4. P. nidulans (Stenh.) Kokb. 



Crnsta cum sul3strato confusa, indistincta; apotliecia mediocria, in- 

 sculpta, denique libera, elapsa foveas relinquentia; amphithecium operculi- 

 forme, nigricans; peritbeciuin subglobosum vel subovoideum, extus tenui- 

 ter nigricanti-obscm-atum; sporte octonas, parvulaj, demum obscure fuscas vel 

 nigricantes. 



Syn. Verrucaria nidulans Stenh. in Vet. Ak. Förh. 1857 p. 121. — Polyhlastia 

 KöEB. Parerg. (1863) p. 340. 



Ad rupes calcareas Gotlandia3 passim (v. c. Thorsburgen, Lojstad 

 cet.) atque Oelandiai (xilvaren): Cue. Stenhammar aliique. 



Crusta cum calce confusa; ubi nascitur, saxum est cinerascente, cinereo-rufo vel 

 cinereo-fuscescente colore tinctum. Acido bydrocblorico si tractatur, bypbœ validiusculse 

 atque e cellulis brevibus forraata3 apparent, immixtis gonidiis parvis. Apotbecia pri- 

 mum omnino immersa et tantummodo summo apice e foveolœ ore coarctato in lucem 

 punctiformi-prodeuntia, dein ore dilatato libera, setate collapsa, demum elabeutia foveo- 

 lasque concavas, ore regulari circulari instructas, 0,6 — 8 mm. diam. metieutes in lapide 

 relinquentia. Ampbitbecium crassum, nigrum vel fusco-nigrum. Peritbecium fragile. 

 Peripbyses copiosEe, gracilentœ, longiusculse. Asci inflato-clavati. Sporse octonse, ovoi- 

 deœ vel ellipsoidsEe (interdum subglobosaj vel subreniformes), 0,0 2 3—3 mm. longœ et 



