14 Th. m. Fries, 



0,016 — 22 mm. crassse, blasticliis niunerosis majusciilis. Gelatina hymenea jodo viuose 

 riibet vel interdum leviter cserulescit. 



Obs. 1. »Huic specie! proprium est, apothecia vetiista omniuo elabi, uiide persi^pe 

 ne imicum quidera adsit, modo foveas vacua3 ex illis product»; qua3 vetusta adsunt, 

 vulgo dissiliuut, qtiura specimen e rupe vi solvitur. Inde verisimiliter declarari potest, 

 cur eel. KöRBEK apotliecia »minutissima» nominare possit, quod de vetustis quidem jure 

 non potest dici» (Stenh. in litt.). — Apothecia in foveolis libera in memoriam quodam- 

 modo revocant carpella Nelumbii receptaculo immersa. 



Obs. 3. Polyblastia nqnfraga Mass. (Aen. exs. n. 199), quam cum P. nidu- 

 lante ideuticara vidi declaratam, est Staurothelis species, gonidia hymenialia fovens et 

 insuper sporis 4:nis distincta. Cfr. Aen. in Flora 1870 p. 8 et 18. 



B. StirpS P. tristiCUla): sporœ binas. 



5. P. tristicula (Nyl.) Th. Fb. 



Crusta e granulis subglobosis vel squamœformibus contexta, fusca; 

 apothecia granulis imniixta, obturbinata vel subglobosa, naediocria; amphi- 

 thecium nigrum, extus rugulosum, cum perithecio leviter obscurato arete 

 connatum; sporaj (normaliter) bina3 et incoloratas, magna3 vel maxima;. 



Syn. Verrucaria tristicula Nyl. Flora 1865 p. 356 (sec. spec, orig., sed descript. 

 minus bona). 



Endocarpon C?) uvulare Noem. Bot. Not. 1872 p. 35. 



Endocarpon rivulare (lapsu typographico) Hellb. Vet. Ak. Förh. 1875, 3 p. 78. 



Parce modo lecta planta; in Norvegia boreali supra niuscos aliaque 

 vegetabilia putrescentia ad terram calce refertam: in insula Tromsöe ad fis- 

 suras rupis calcareaj atque ad Börselv Porsangrire (J. M. Norman), Mortens- 

 nses Varangrife (ipse); in Suecia supra pulvinulos Tortidce tortuosce in cacu- 

 mine montis Nammats Lapponise Lulensis (P. J. Hellbom). 



Species eximia, a ceteris longe distans. Crusta optime evoluta Lecanorœ liyp- 

 norum formis valde similis ; baud raro minus evoluta, granulosa, qualem, habent speci- 

 mina scotica. E cellulis parencbymaticis tola est contexta, strato supremo fusco, goni- 

 diis per totam crustam abunde sparsis. Apothecia ad 0,4 mm. alta et 0,3 — i mm. 

 crassa, interdum (ad 0,2 mm. alte) podicellata, vulgo adnata vel semiiunata, nunc 

 valde, nunc subtilissime rugulosa, demum poro pertusa. Amphithecium totum perithe- 

 cium includens atque cum hoc omnino connatum, fusco- vel atropurpureo-nigrum, kali 

 adhibito purius nigrum. Peritbecium ampbithecio crassius, leviter obscuratum, sordidum 

 vel dilute fusco-rufum. Periphyses copiosee, sat longaj, simplices. Sporae in ascis sac- 

 cato- vel inflato-clavatis binee, raro singulte vel ternœ, ellipsoideo-oblongœ vel oblongse, 

 ntrinque obtusse, iucoloratœ vel interdum demum Cmorbose) leviter obscuratse, 0,060 — 132 

 mm. longse et 0,021 — 51 mm. crassse. Gelatina hymenea jodo vinose rubet. 



