PoLYBLASTIiE ScAXDIXAVIC^. 17 



Supra muscornm pulvinulos ad Koiigsvokl alpiiim Dovrensium 1S63 

 parce legi. 



Ad pleniorem cognitionem pluribus speciminibus opus est. Ad P. terrestrem 

 forte maxime accedit, sed ignobilis habitiis (fere P. hryophilœ depauperatae) et permiiltœ 

 notœ diiîerentiam suadent. — Apotliecium 0,5 — 6 mm. latum, apice aigro nudo discum 

 orbicularem a thallo albo cinctum haud raro formante. Amphithecium ciim perithecio 

 omnino coucretum confluensque, planiusculura vel leviter convexum. Peripliy.ses copiosœ, 

 elongatœ, gracilentfe. Asci ventricoso-clavati. Sporœ ellipsoidese vel oblongEe, 0,46 — 63 

 mm. lougœ et 0,019 — 30 mm. crassœ. Jodo gelatina hymenea vinose rubet, prsecedente 

 iuterdum colore leviter cserulescente ; sporas fulvescunt. 



Obs. Omnibus licheuologis fere ignota Polyhlastia ei'anesce«.s Arn. Flora 1872 

 p. 148 est conferenda; e descriptione haud absimilis videtur. 



10. P. gelatinosa (Ach.) Th. Fk. 



Crusta tenuis vel mediocris, subgelatiuosa, e sordide fuscidulo obscure 

 cinerea vel nigi'a; apotliecia semiimmersa, mediocria; amphithecium nigrum, 

 convexum, ostiolo leviter depresso; perithecium subglobosum, totum palli- 

 dum vel extus nonnihil obscuratum; sporaj octonœ, médiocres, pallidas, bla- 

 stidiis numerosis. 



Syn. Verrucaria gelatinosa Acii. Univ. (1810) p. 283, Syn. p. 9-3 (sec. spec. orig.). — 

 Pohjllastia Tn. Fr. Arct. (1860) p. 262, Spitsb. p. 49, Norm. Spec. loc. nat. p. 369 (129). 

 Polyhlastia caliginosa Norm. 1. e. 

 Verrucaria conficsa Ntl. »in litt.» et Stizejtb. Lieh, hyperb. p. 54. 



Muscos destructos in regionibus hyperboreis alpinisque rarius vestit. 

 Nonnullis locis Finmarkiœ orientalis (Mortensnœs) et occidentalis (Maasoe, 

 Storvigsnass sinus Altensis, Flöjfjeldet pr. Tromsöe), ut etiam ad Kongsvold 

 alpium Do\Tensium legi. In ipsa insula Tromsöe invenit amie. J. M. Nokiian. 



Crusta globulis formatur gonidia parva includentibus, extus pulchre parenchy- 

 maticis atque demum plus minus intense obscuratis; perssepe vera crustse indoles non 

 nisi segre discernitur, quum algis intra vel supra thalli glomerulus vigentibus haud 

 raro sit conspurcata. Apothecia cire. 0,3 — é mm. lata, ssepe crebra, interdum conflu- 

 entia. Amphithecium opacum, cum perithecio vulgo coucretum nec distinctum, inter- 

 dum distinctius, secmidum apothecia plus minus emersa magnitudine varians. Perithe- 

 cium parenchymaticum. Periphyses copiosae, gracilentœ, elongatse. Asci inflato- vel sac- 

 cato-elavati. Sporse oblongse vel ellipsoidese, utrinque obtusœ, 0,0 3 — 4 5 mm. longse, 

 0,012 — 21 mm. crassfe, blastidiis numerosis. Gelatina hymenea jodo vino.se rubet. 



06 s. Nomen claturse habita rati one hœc afferre liceat: Verriicaria gelatinosa 

 Nyl. Pyrenoc. p. 21 omnino est alia planta, ACHAKIO ignota, sporis solitariis maximis 

 aliisque notis valde diversa, cui nomeu datum P. helveticœ Th. Fr. Bot. Not. 186.5 p. 

 112, Spitsb. p. 48. Hœc etiam in iusulis Spetsbergensibus (K. Chtdenius) et Fœrœen- 



Nova Acta Eeg. Soe. Se. Ups. Ser. III. 3 



