PoLYBLASTIiE SCANDIXAVIC.E. 19 



Obs. Limites inter banc et P. Sendtneri vulgo quidem sunt evidentes, sed in- 

 terdum minus facile iudicantur. Sporarum magnitudo tunc notam prœbet sufficientem. 



12. P. Sendtneri KitiirLH. 



Crusta incrustans, subcartilaginea, subcontigua, grisea, albicla vel pal- 

 lide rufescenti-cinei'ea; apotliecia mediocria, primum immersa, dein proini- 

 nula; ainphitheciuin sublieraispliaü-icuin, nigrum et vulgo velo pallido ob- 

 ductum, ceutro depressuni; perithecium subglobosum, crassum, nigrum vel 

 nigricans; spora3 octonœ, parvulœ, pallida^, blastidiis baud numerosis. 



Syn. Eiidocarpon Upliroides Sjikft. Suppl. p. 137 (p. min. part.). 



Pohjhlastia Sendtneri Krmplh. Flora 1855 p. 67, Th. Fr. Aret. p. 266, Köeb. Farerg. 

 p. 3-1-1. — Sphcerompliale Köeb. Syst. p. 337. — Terrucaria Nyl. Pyreuoc. p. 33, Scand. 

 p. 292. 



Muscos in regionibus alpinis formationis recentioris (calcareis, schisto- 

 sis cet.) incrustât, baud paucis locis jam inventa. E Suecia cognitam liabeo 

 ex Herjedalia (Stora Midtakläppen : S. Almqvist), Jemtlandia (Lith, Handöl, 

 Skui'dalsporten, Harkan et Suljetten: idem), Lapponia Lulensi (Nammats, 

 Tjakkeli: P. J. Hellbom); e Xorvegia: alpibus Dovrensibus (Kongsvold: ipse), 

 Nordlandia (Skjerstad: herb. Smeft., Bejeren, Gildeskaal, Salangen, Maalselven 

 ad Langfjeldene cet: J. M. Norjiax), Finmarkia occidentali (Tromsöe, Stor- 

 vigsnœs sinus Altensis: ipse, Talvig in Nurskarljeldet: J. E. Zetteestedt) 

 et orientali (Mortensna3S, Naîsseby: ipse); e Fennia: Kitkajoki (F. Silén) at- 

 que Valkeamäki Karelia3 Onegensis (J. P. Norrlin). 



Crustas indole baud paullnm variât; jam in Lieh. Arct. duas distinxi formas: a. 

 primaTiam criLsta albida, insequali, verrucoso-rugulosa, atque b. crusta cinerascente, 

 magis levigata. Quarum bsec, quae est Thelotrema muscicolum Hepp exs. n. 447, fre- 

 qaentius invenitur. Interdum est quoque tballus fere squamulose effigui-atus. Pro- 

 prium nomen, f. fimbriata NoRM. Spec. loc. nat. p. 369 (129), datum est formre 

 magis accidentali »tballo in plagulas parvulas, squamseformes, juxtapositas, ad am- 

 bitum reflexum rbizinis densis fimbriatis soluto». Proprio nomine digna quoque est 

 forma in St. Midtakläppen Herjedalite ab amie. P. J. Hellbom inventa: f. cretacea 

 crusta albissima, farinoso-debiscente, apotbeciis pui'ius atris, velo interdum partem 

 tantum inferiorem tegente. — Apotbecia adulta circ. 0,3 mm. lata, baud raro con- 

 gregata confluentiaque; quum adeo sunt congesta, ut acervulos nigros discret os in 

 tballo passim forment, f. gregariam NoKM. 1. c. efficiunt. Color apotbecii rarius pure 

 niger, vulgo illinite cinerascenti- vel lividulo-uiger; qui color eo oritur, quod conti- 

 nuum stratum plus minus crassum, araorpbum, emortuum gonidiisque destitutum non 

 solum totam crustam, sed etiam totum ampbitbeciura vel majorem illius partem tegit. 

 Ampbitbecium dimidiam vel etiam majorem peritbecii partem includens, crassum. 

 Perithecium globosum vel subglobosum, bypotballo nigro basi impositum. Peripbyses 



