22 ïii. M. Fhies, 



ainphitheciuin minutuni, crassum, nigrum; pcrithociuin subglol.)osuni, extus 

 nigrum vel nigricans; sporne octona"!, médiocres, pallida^, blastidiis numerosis. 



Syn. Pohjblasfia (?) sepulta Mass. Sei-t. lieh, in Lotos 1856 p. 81, Sühed. crit. p. 

 119, exs. n. 205, Körb. Pai-erg. p. 340, Aun. exs. n. 179. — Thélotrema Heit exs. n. 950. 



In saxis calcareis parcius. Très inter se nonniliil discrepantes fornue, 

 infra descripta^, apud nos invent*: prima ad calcem siluricam Gotlandiœ 

 (Lindeklint et Lojsta: J. E. Zetterstedt) et regionis Christianiensis (Hus- 

 bergöen: N. G. Moe, Sandvigen: P. J. Hellbom), atque in insula Tromsöe 

 Finmarkia^ (J. M. Norman); secunda ad calcem duram regionum alpinarum, 

 in Flüjfjeldet prope Tromsöe (ipse), ad Indyr par. Gildeskaal atque in Sör- 

 Reisen ad Finseet Nordlandiœ (J. M. Norman), ad Offerdal Jemtlandias (S. 

 Almqvist), in monte Stora Midtâklappen Herjedaliœ (idem et P. J. Hell- 

 bom) hactenus lecta; tertia denique in calce primitiva ad Allholmen prope 

 Ai^boga Westmanlandia^ sat copiosa (0. G. Blombekg), forsan quoque in 

 Nericia inventa. 



Formas jam commemoratas ita distinguere licet: A., ad quam omnia syuonyma 

 supra allata pertinent, criistam habet ochraceo-cinerascentem vel sordide albidam, con- 

 tiguam vel rimulosam, apothecia paullo majora (0,3 — 4 mm. lata), sporas (in eodem 

 apotliecio valde variantes) ellipsoideas, oblongas vel elongato-oblongas, priraum simpli- 

 ces, dein dy — tetrablastas, dcmum varie polyblastas, 0,030 — 48 mm. longas et 0,015 — 2i 

 inra. crassas. Forma B. crusta prœdita est tenuissima, subleprosa, pallide sordideque 

 subocbracea (vel obsoleta), apotheeiis parvis (0,2 — 3 mm. latis), sporis ellipsoideis vel 

 breviter ellipsoideis (raro immixtis subglobosis), e simplicibus mox polyblastis, 0,0 2 7 — 3 9 

 mm. longis et 0,014 — 20 mm. crassis. Forma C. denique, qua? est Polyhlastia circu- 

 laris Th. Fb. et Blomb. Bot. Not. 1866 p. 15, cum B. omiiino congruit, prœterquam 

 quod crusta cinerasceus orbes subcirculares format ; apothecia sunt etiam minora (0, 1 5 — 2 5 

 mm. lata), sporœ 0,026 — 40 mm. longœ et 0,01. 5 — 22 mm. crassee. — Apothecia va- 

 riant omnino imraersa et dimidia parte protuberantia. Auipliitheciuni vestigiis tlial- 

 linis interdum plus minus obsitum, vulgo operculif'orme (ostiolo leviter impresso), inter- 

 dum (in A et B) truncato- vel leviter umbilicato-subbemisphsericum, cum perithecio 

 fusco, nigricaute vel nigro, parenchymatico plus minus arcte connatum. Peripliyses 

 numei-osfe, sat graciles, elongatœ. Asci saccato-clavati. Jodo in eodem specimine ge- 

 latina hymenea nunc distincte vinose rubet, nunc intense persistenterque cœrulescit, 

 nunc prœcedente levi cseruleo colore sordide rubet, nunc ambo colores in codera apo- 

 thecio provocantur persistuntque. 



Obs. 1. In duas species forsan sint sejungendaî formœ supra allatœ: altera (A) 

 sporis primum ThelicUorum sub.similibus et sœpius magis elongatis, altera (B et C) spo- 

 ris fere statim polyblastis, brevioribus. Quum vero neque limites neque notas certas 

 mihi licuerit invenire, satius duxi eas conjungere. In scriptis lichenologorum alise quo- 

 que species descriptse sunt, quarum diöereutiam non perspicio. Sic v. c. vix recedit 



