Joe. Feanckenii Botanologia. 3 



gemmarum etc., minores solum iuveninius libros a protessoribus medicinœ Upsalien- 

 sibiis couseriptos, maxime disputatioiies academicas. Anno 1613 Chesnecopherus 

 edidit Ofßcinam itincrariam et Regimen iter agcntium. Prœsidebat etiam duabus dis- 

 putationibiis scliolastico-coutemplativis •) botanicis De plant is aunis 1621 et 1625 

 eodemque anno tribus disputationibus mineralogicis De tneiallis, De lapidibus et De 

 succis concrctis et terris pretiosis, in q.uibus omnibus plures aut pauciores sunt res, 

 quie ad pharmacologiam pertinent. 



Plurimi ejusdem generis librorum conscripti sunt a Franckenio. Dum stu- 

 diis se in Germania tradebat, conscripsit jam Signatur Rostocliii 1619 (nee 1618). 

 Anno 1638 Upsali;e in lucem editum est ab eo conscriptum Specidum botanicum, quod 

 emendatum et auctum iterum prodiit 1659; anno 1651 CoUoqninm j)JiiJoso2)hicum cum 

 Diis montanis, quem librum a me non visum de rebus ad pharmacologiam pertiuen- 

 tibus ex ])arte esse suspicor. Inter disputationes viginti duo, quibus prœsidebat, hi 

 quatuor ad nostrum propositum pertinent: De xjrœcJaris lirrhce Nicotianœ s. Tahaci 

 virtutihus 1633, quas prima est monograpbia pharmacologica Sueciœ; De nohili ilia 

 qtteestione, an contraria contrariis 1. similia similihus ciirentiir 1641; De occttltis me- 

 dicamentorum simpliciiim qzialitatihus 1646 ct Dc principiis constitvtivis lapidis piliHo- 

 sophici 1651. 



Raicus in 8uecia unam solum edidit disputationem hue pertineutera : De tribus 

 terris sigiUatis et dc mercurio ferri 1629. KIRSTENIUS iterum Upsalite typis manda- 

 vit librum suum, quern Vratislaviœ antea ediderat, inscriptum C. Pcnccri ' Vnoivnoaig. 

 Hunc librum, quem non vidi, J. G. Acrelius (1. c.) narrât esse de arte formularum 

 medicarum et dc pharmacia practica. 



Pr;eter hos libros proprie pbarmacologicos taies quoquc prnpric thcrapcuticos 

 commenioremus, in quibus nonnulla invenimus, quaj ad Cognitionen! pharm acologias 

 ejusdem œtatis conférant. Llujusmodi sunt Raici disputatio Dc pldhisi 1628, Che- 

 SNECOPHERI disp. De causa l. febri ardente 1632, Arvidi Magni (Arvid Mânssons) 

 Fractica 1642, Sparrmanni (Palmchron) Sundhetsspcgel 1642, ejusdem viri Consilium 

 antidyseiitericuin 1652 et complures libri de pestilentia, nt Laurentii Erici Nyco- 

 PENsis 1602, Laur. Pauelini Gothi 1623, Götzigerodii 1629, Sparrmanni 1638. 



Prîi'ter hos libros, quantum mihi notum sit quantumque iis ducibus, quos supra 

 nominavimus, aliisque, nullus in Suecia usque ad mediam partem seculi septimi de- 

 cimi éditas est liber pharmacologicus. Operœ igitur pretium est exquirere, nonne 

 Franckenii liber manu scriptus, quem supra nominavimus, magni momeuti supple- 

 nienta literarum exigliarum ejus œtatis contineat et dignus sit, qui ab oblivione viu- 

 dicetur et ab interitu servctur. Prius tarnen de vita et factis Franckenii breviter 

 commemorare liceat. 



IL Johannes Franckenius, c^ni uomen suum etiam scribebat Franck 

 et Francken^ natus est Holmife die 25 Januarii mensis anno 1590. Pa- 

 rentes ejus erant negotiator M. Franck et A. Rostorpia^ qute originem 



1) Opuscula scholastico-contemplativa botanica hujus œtatis, quœ conscripseriint 

 StalejSUS, Aüsius, Unoniüs, Ungids, non vidi, sed ex iis, quœ de illis narrantur in 

 Fkiesii Bot. Utfl. m, ea, excepte forsan Ungii, non ad pharmacologiam pertinere ju- 

 dicari licet. 



