8 R. F. Fristedt, 



sime compositis clarisque condcnsis. Utitur iiimirum, cxceplis noininibus 

 suecanis plantarum et (noiinullis locis) morborum, sermoue latino nuiltis- 

 qne abbreviationibns eetate Feanckenii usitatis. Quam ob rem, adjecta 

 interpimctatione minus accurata, libris manu scriptis antiquis non assueto 

 difficile initio est lectu. Etiam nonnuUa sunt errores et proprietates in 

 syllabis literarum componendis, quœ, quum liber manu scriptus non lon- 

 gius quam a SBCulo septimo decimo dueat originem, diligenter servanda 

 non putavi, sed multa cum cautione plerumque emcndavi. 



Num liber manu auctoris propria sit scriptus, pro certo dijudicare 

 non audeo. Complures tamen ejus loci, ubi sunt majores errores in syl- 

 labis literarum componendis, indicia sunt non parva transscriptionis. Ac- 

 cedit, quod sobim, quod est in tabulario Consistorii nostri academici 

 exemplum manus Franckenii (cujus tamen literœ omnes sunt majuscula'), 

 literas similes non habet Uteris libri manu scripti. Contra ea idem liber 

 saltern a libro principali transscriptus esse videtur. Vix enim liber manu 

 scriptus potest annotationes esse peritioris cujusdam auditoris scholarum 

 Franckenii, quum in eo sit nimia diligentia adhibita et scriptor varus in 

 locis prima persona utetur, e. g. in Nicotiana, ubi ad monographiam de 

 hac a se scriptam delegat. Verisimile est, librum conscriptum fuisse, nt 

 eo in scliolis habendis uteretur auctor. Quod elucet non lincis solum 

 nonnumquam subter verba qufedam ductis annotationibusque margini ad- 

 scriptis, quro nomina tantum morborum magis conspicua efficerent (quasque 

 ideo in libro typis mandando praîtereo), multo vero magis ex nonnuUis ver- 

 borum construxionibus et ex quatuor locis, ubi dies et menses annorum 

 1640 et 1641 significantur. Dolendum est, nullas scholarum indices 

 horum annorum ad nostrum tempus servatas, quibus hœc temporum ratio 

 confirmari aut refelli possit. Librum interim postea pro enchiridio habitum 

 esse verisimile est, prsesertim quum inter libros manu scriptos Hoffvenu 

 in bibliotheca Upsaliensi brevior est epitome, cujus pars deest, materiœ 

 medicEe, quœ Botanologiam Franckenii baud dubie respicit. 



Non exstat ulla pagina tituli, sed liber manu scriptus statim in- 

 cipit ab oratione scriptoris, super quam scriptum est vcrbum «Botanolo- 

 gia» cum anno et die, sed sine nomine scriptoris, quod in toto opere 

 nusquam invenitur. Quas res, quamquam initio adversus testimonium 

 Afzelii (et Friesii) dubitationem mihi attulit, ne minimi quidem est mo- 

 menti. E tota enim libri manu seripti natura, ut infra demonstrabimus, 

 dilucide apparet, quis sit scriptor, ut ne minima quidem de hac re restet 

 causa dubitationis. 



