10 R. F. Fristedt, 



plantanim medicinaliuin, quas Franckenius, nulla fero nimirum ratione 

 habita patriarum, vernaculas tarnen plantas indulgentia qiiadam trac- 

 tans, commendare volebat utque ne imago qiüdem designata sit florœ 

 suecicaî. Linn.ei, Holmstkœmii ceterorumque, qui hoc putarunt, senten- 

 tiam Botanologia refellit, et quamquam Speculum bot. semper dignum 

 est, quod a botanicis observetur, proximo tamen non ad literas botanicas, 

 sed ad pharmacologicas pertinet. Ex eodem invento sequitur, ut Franc- 

 kenius non minorem solum gloriam acquisiverit viri florœ patrige peritis- 

 simi, sed multo etiam majorem eo quod permultas sparsim per terras 

 crescentes plantas médicinales cognitas habebat, utque in nominibus sue- 

 canis, quibus in Speculo utitur scriptor, ad nostras plantas vernaculas 

 transferendis maxima sit cautio adhibenda, quam rem Friesius, quamquam 

 naturam pharmacodynamicam ignorabat Speculi, observasse videtur, quum 

 hoc opus in nominibus suecanis generum plantarum suecicarum consti- 

 tuendis adhiberet. Quœ nunc diximus de Speculi ed. I, valent etiam de 

 Spec. ed. II, nisi quod synonymia compluribus in locis aucta et sœpe 

 mutata est multfeque plantœ additaj sunt, quare banc editionem libro 

 manu scripto posteriorem esse liquet. Novum inde habemus argumen- 

 tum, ex quo hunc librum inter annos 1640 et 1650 conscriptum esse 

 apparet ^). 



Inventa ratione, quœ libro manu scripto erat cum Speculis, pro 

 adjumento ad nomina antiqua in Linnœana reducenda uti potui synonj^- 

 mia baud parva. Hac re sola tamen pauUum sum progressus. Frustra 

 conabar invenire quendam scriptorem minorem setatis Franckenii, cujus 

 hic usus esset nominibus. Franckenius sine dubio sui potens nomina 

 elegerat, ut tum erat inter doctos viros consuetudo. Necessario igitur 

 in altum mare veteris synonymiaa botanica3 actus sum, cujus pericula non 

 facile obliviscitur is, qui diutius cum fluctibus ejus est luctatus. 



Studia mea complurium antiquorum operum principalium pharma- 

 cologicorum et botanicorum, nomina plantarum, qu£e in iis sunt, partim 

 etiam oratio eorum contexta cum oratione Botanologiae comparata magis 

 magisque mihi confirmarunt opinionem, Franckenium hujusmodi literarum 



') Inter annos dico 1640 et 1650. Si enim non est quod dubitemus, quin pars 

 propa;deutica ct caput prius et majus scripta sint annis 1640 et 1641, parva tamen 

 est causa suspicandi, alterum caput post nonnuUos annos acccdisse, quum in Hcdera 

 scriptor verbis utatur Costeri, qui — si idem est atque is, qui in Suecia nonnullum 

 tempus versabatur — quantum constet, niliil scripsit ante annum 1645. Sed fortasse 

 hie mentio fit de alio quodam aut e commuuicationc quadam privata. 



