JoH. Franckenii Botanologia. 



13 



Hercules Saxonia 



Hildanus, Fab. 



Hollerius (Houllier) 



Jacquinus 



Kempmannus? 



Kentmannus 



Langius, Joh. 



Lobelius 



Lonicerus 



Luberius? 



Matthiolus 



Mercurialis 



Micalus? 



Mindererus 



Mizaldus 



Monardes 



Monavius 



Nicolaus Florentinus 



Falmariusf 



Paracelsus 



Platerus., Fel. 



Plinius 



Portail Joli, a 



Quercetamis 



Rondeletius 



Rulandus 



Sennertus 



StoccJierus? 



Sybillinusf 



Taberncemontaims 



Thalius, J. 



Theoj)hrastus Er. 



Tragus 



Valentins ? 



Valleriola 



Veggerusf 



Virsungius 



Vithenius Laureng ius. 



Ex hoc indice apparet, Fkanckenium bene cognovisse multas inter 

 se répugnantes opinioues medicas suse tetatis neque cujusqiiam alius par- 

 tes serviliter secutum esse neque Paeacelsi. In toto opere nomen ejus 

 semel solum affertur, opiniones ejus raro re^jertge sunt, et sententise, quas 

 ex iis originem ducere existimat imperitus, nonnumquam in operibus an- 

 tiquioribus inveniuntur. Contra ea, quamvis brevi est et didactica forma 

 opus Fkanokenii, e verborum construxione compluribus locis elucet, eum in 

 dubium vocasse aut pro certis affirmare noluisse varias obscuras et super- 

 stitiosas opiniones therapeuticas, quas memorat neque praîtermittere po- 

 terat, quum plus minusve suœ tetatis essent virorum doctorum, etiam 

 opinionibus pravis magis expertinm. Opiniones, quibus imbutus erat ju- 

 venis, virili Eetate concesseruut notionibus circumspectis, quse ex usu di- 

 ligenti literarum et peritia ipsius manabant. Hanc enim ei baud defuisse 

 reperimus multis locis, pr^ecipue nonnullis, qui sunt de plantis vernaculis. 

 Negandum tamen non est, laborare eum magnis et multis sute œtatis 

 erroribus therapeuticis et pharmacologicis. Nemo, qui statum medicinai 

 ejus temporis non ignorât, minorem modo partem libri manu script! va- 

 lere nostra setate miretur. In primis animo tranquille et integro liber 

 est perspiciendus. 



Quum ad ea, quœ de libro manu scripto attuli, accédât, quod inter 

 literas nostras adhuc nullum fuisse majus opus, quod disciplinam phar- 

 macologicam tractât, œtate superius quam Linn^ei Materia medica., et quod 

 ideo apud nos liber Franckenii singularis est per unum seculum et ultra, 

 et quum e libro manu scripto cognoscamus alia ex parte doctissimum vi- 

 rum, qui per decennia debitis officiis probissime satisfecit, qui plus quam 



