BRACHIONUS. 133 



Semicirculus ex rotatione organorum ab nno ad alterum 

 in aqua procluGus, continuus, Iridem absque coloribus refe- 

 rens, caput ambit. 



Licet in figura & defcriptione yohloti nec flifciculus capit- 

 lorum nec fetae rigidns adfint, eandem tamen efle nuUus dubito, 

 Ne minimam quidem cum larvis terrellribus fimilitudinem vidco, 

 quam tamen denominationis rationem affert cit. autor. Dife- 

 rentiam fexus ex colore inteftini luteo vel albo perperam ar- 

 guitjvacuum enim hyalinum feu album^ repletum Juteum apparet. 

 Fig. 10. E. quam interdum aflumere indicatj milii in noflxa 

 nunquam obvia, divcrfam innuere arbitror. 



In aquis. 



144. BRACHIONUS tripos. 



Brachionus bivalvis, tefta apice mutica , bafi 

 tricorni; cauda duplici. 



Dmi. TREFOD-HVIRATLEREN, 



Minor B. urceolari. 



Corpus pellucidiflimum fere triquetrum, vel valvulis dua- 

 bus conchaceis dorfo animalculi, ut videtur^ biantibus compo- 

 fitum. Medio orificii fcu apicis prominent ligulce duae ciliis 

 rotatoriis majores. Infcrne mucrones quatuor vel faltem tres, 

 rigidij horum in medio cauda mobilis, in duo filamenta di- 

 vifa; hffc apice fifFa pro lubitu vermis vel in unum jungun- 

 tur, vel divergunt, eorumque ope obje£tis adhEret, Orga- 

 num rotatorium duplex. Sordes frequenter excernuntur. 



Bttkeri figuras 11, 12, 13, t. 12, vix varietates B. urceo- 

 larts, quod vult Clarifl". Pallas, refert, cauda vero per totam 

 longitudinem fifla, corniculaque inferiora teftce, feu dentes po- 

 tius tres vel quatuor diverlam indicare videntur. 



R 3 In 



