ÖFVERSIGT AF K. VETENSK.-AKAU. FÖRHANDLINGAU 1879, N:0 3. 107 



Forma a R. hfematode paulum recedens, aculeis omnibus 

 conformibus validis basi dilatatis subincurvis ; ramis rubellis; 

 stipulis ramorum floriferorum dilatatis margine glanduliferis; 

 petiolis puberulis et minute glandulosis; foliolis 5 — 7 dissitis 

 ovatis vel fere ellipticis acutis simpliciter et argiite serratis, 

 praeter nervös subtus puberulos glabris; floribus solitariis vel 

 saepissime 2 — 4; pedunculis mediocribus glanduloso-hispidis; re- 

 ceptaculis fructiferis rotundatis plus minusve aciculari-glandulo- 

 sis; sepalis parce pinnatifidis vel lacinulosis, longe caudatis, su- 

 perne lanceolato-dilatatis, dorso glandulosis, intus et margine 

 albo-villosis, corollam sanguineam fere superantibus. Fruetus 

 non vidi; sed ex Crépinio sepala in fructu erecta et persistentia 

 nec reflexa et decidua. 



Species pulchra et insignis ad Caninas referenda, toto ha- 

 bitu, fructu aliisque a priori satis distincta videtur. Crépin 

 hane cum oxyodonte conjungens suspicatur, R. oxyodontem, op- 

 listhen, hsematodem et Didoensem ad eundem typum speciei 

 pertinere. Equidem crederem, R. Didoensem ab hsematode ut 

 propriara speciem non distinguendam. Forma supra descripta 

 inter utramque fere media est. Boissier et Déséglise, qui 

 bas quatuor Rosas voluerunt esse distinctas species, de affinitate 

 earum dissentiunt; ille R. oxyodontem et oplisthen ad Pimpi- 

 nellifolias retulit, heematodem et Didoensem ad Caninas; hic R. 

 oxyodontem collocavit inter Pimpiuellifolias, oplisthen inter Mon- 

 tanas, haematodem inter Caninas, Didoensem vero inter Tomen- 

 tosas. — Quum Rosas asiaticse non minus quam europaBse ex 

 generis indole protese sint, prgestat formas distribuere inter jam 

 denorainatas, quam novas species distinguere. Hsec est causa, 

 cur illam (3) in Ossetia lectam ad oxyodontem retulerim, hane 

 (4) vero in Imeretia habitantem sub nomine R. hasmatodis re- 

 ceperim. 



Lecta in Imeretia ad viam inter Glola et Chashevi. 



5. R. ccmina LiNN. 



Hujus speciei polymorphae du» formge lecta?: 



