334 S. 0. LINDBEUG 



Östergöthland ad BorgUaron montis Omberg (1825, Wahlen ber g); 

 Wester g öthland in rupe arenaria prope Sägersta montis Kinnekulle 

 (Sw. J. Lindgren). — Norvegia in alpe Dovrefjeld plur. locis o 71 et 

 $ (1854, C. et R. Hartm); prope lacum Tindsjön (1846, Hj. 

 Holmgren); ad Åmodt (N. M. Blytt); Egeland (1859, C. Bosen- 

 berg); in inonte Bogstadåsen prope urbera Christiania (N. M. Blytt). 

 — Norra Österbotten Fenniae, paroec. Eajala ad Paanajärwi ? (1842, 

 Fr. Nyländer): Karelen ad Walamo (1850, W. Nyländer), paroec. 

 Euskiala, Pelgjärwi (1859, II. Backman) et ad Jölgosa (1863, A. 

 Kullhem). — In parte australi ins. Spitsbergen sterilis (1858, A. E. 

 Nordenskiöld). 



Planta feminea inferne ferruginea, superne lutescens. Folia rigida, 

 stricta, pellucida, sicca leniter incumbentia vel subarcuata, nitidula, 

 basi lata, canalicnlata, supra convolutaceo-concava, plicis duabus longi- 

 tudinalibus, m argine recto, nnmquam undulato, inrequaliter grosse ser- 

 rato, nervo in summo apice dissoluto, cellulis baseos linearibus, superi- 

 oribus quadratis, incrassatis, fere inanibus, dorso superiore folii minu- 

 tissime papillosis. Bractece p'erichcetii longius vaginantes. Vaginida 

 longe et anguste eylindrica. Capsula sicca sulcata. Operculum alte 

 hemisplmericum vel brevissime conicum. Annulus latus, triplex. Dentes 

 peristomii externi apice rugulosi et dense papillosi, interni valde 

 papillulosi. Spori rufo-lutei. Calyptra longa, angusta, membranacea, 

 supra medium divisa, straminea, apice brunnea, laevissima. 



Planta mascula vel caespites proprios formans vel in eodem 

 femineo habitans, femineae persimilis, foliis tarnen patenti-divaricatis. 

 Androecium terminale, ab apice vegetante caulis, ut in Polytrichis, 

 Pogonatis etc., (interclum excentrice) pert'oratum; bracteae ejus foliis 

 simillimae, patentes tarnen; antheridia filamento crassiusculo sexies — 

 decies longiora, paraphysibus aequantia. 



Obs. Habitu fere Polytrichi juniperini vel P. communis est haec 

 planta, quae ab auctoiibus monoica false dicitur, Organa mascula etenim 

 sem per in diverso individuo, nnmquam in femineo observavimus. 



2. TIMMIA BAV ARICA Hessl.: 



autoica; supra viridis difficillime emoilita; caule elatiusculo densi- 

 folio; foliis aequilongis snliJis siccis crispatulis, e basi vix semi- 

 vaginante luteola sicca albido-nitidula patenti-recurvis sensim 

 lineari-lanceolatis acutissimis vix plicatulis, dorso nervi lsevi; 

 bracteis subbrevioribus; seta gracili sescunciali; Capsula ovali vel 

 elliptica horizontali laevi; operculo bemisphserico, centro ssepissime 

 impresso et mammillato; annulo revolubili; dentibus internis lu- 

 teolis spinuloso-appendiculatis; antheridiis cylindricis filamento 

 longe obconico subbrevioribus — dimidio longioribus. 



